ับเด็กน้อย ต่างฝั่ายต่างไม่ยอมแพ้เรี่ยวแรงกับการเคลื่อนไหวขององค์ชายหกเทียบกับเฉินเสียนไม่ได้เลย สุดท้ายถูกเฉินเสียนกดลงที่พื้น เฉินเสียนตบหน้าเขาฉาดหนึ่งเสียงดังก้องกังวาน ชั่วพริบตาเดียวก็ตีเขาย่อยยับแล้วองค์ชายหกจะเคยได้รับความอัปยศอย่างนี้ได้อย่างไร ไม่นึกเลยว่าเขาจะถูกผู้หญิงคนหนึ่งตบหน้าแต่เขายังไม่ทันได้โมโหโวยวาย ก็ถูกเฉินเสียนคว้าปกเสื้อหิ้วเขาขึ้นมาแล้วทันใดนั้นเขาใกล้เขา แววตาเยือกเย็นเฉียบแหลมราวกับสิ่งที่เคลือบรอบตัวล้วนเป็นเกล็ดหิมะ ขับให้ทั้งตัวของเธอความสามารถแสดงความเยือกเย็นราวกับช่องแช่แข็งออกมาอย่างเด่นชัดเฉินเสียนมององค์ชายหกอย่างดูถูกเหยียดหยาม กล่าวออกมาทีละคำว่า “ข้าจะเตือนสติเจ้า เจ้ากล้าวุ่นวายยั่วเขาอีก เอาเขามาล้อเล่น ข้าสามารถทำให้เจ้าร่ำไห้กลิ้งกลับไปเย่เหลียงได้เลยล่ะ”องค์ชายหกเฉื่อยชาไร้จิตวิญญาณชั่วขณะ แล้วถูกเฉินเสียนทิ้งลงบนพื้นองค์ชายหกได้สติกลับมา กลับนอนหัวเราะอย่างไม่สะทกสะท้านอยู่ในพื้นหิมะแล้วกล่าวว่า “ท่าน หญิงผู้นี้ ที่อายุมากกว่าข้าเล็กน้อย หยาบคายดุดันกล้าหาญพอสมควร แต่ไม่สามารถปฏิเสธได้เลยคือสวยงามเป็นอย่างมาก ท่านกับเขาไม่สามารถคบหากันอย่างเปิดเผยต่อสาธารณะชนได้ ไม่ดีเท่ากับท่านมาคบหากับข้า108
หรอก ถึงอย่างไรตอนนี้ท่านก็โสดอยู่ ข้าไม่รังเกียจที่ท่านแต่งงานมาก่อนแล้ว เป็นอย่างไร”ซูเจ๋อได้ยินแล้วมีสีหน้าเย็นชา ดื่มชาหนึ่งกลืนราวกับไม่มีอ