็นเนื้อที่ค่อนข้างสดใหม่ แต่คนอื่นที่มาให้อาหารจระเข้มักเป็นเนื้อไม่ดีที่ห้องเครื่องหลักไม่ต้องการแล้วคนให้อาหารจระเข้มักจะนาน ๆ ครั้งถึงจะมา เพราะว่าจระเข้เหล่านี้ต่อให้ไม่มีอาหารให้กินระยะหนึ่งก็ไม่อดตาย และเพราะเนื้อเน่าที่ไว้ค้างอยู่หลายวัน ส่งผลให้มีกลิ่นเหม็นเน่า ทุกครั้งที่เขามาให้อาหารที่ชายฝังตรงข้าม องครักษ์ที่เฝั้ายามที่ฝังตรงข้ามมักจะเดินหนีออกไปไกลเพื่อหลบเลี่ยงกลิ่นเหม็นเน่านั้นนาน ๆ เข้าจระเข้เหล่านั้นก็กลับชอบกินเนื้อสดของเจ้าน่องน้อย และไม่ชอบเนื้อเน่าที่คนนำมาให้แล้วและเมื่อจระเข้เหล่านี้สงบเรียบร้อยลงในพระตำหนักไท่เหอแห่งนี้ พวกมันก็ยิ่งดุร้ายกับฝังตรงข้ามคนที่มาให้อาหารไม่เข้าใจว่ามันเกิดอะไรขึ้น ก่อนหน้านี้จระเข้ก็เชื่อฟังคำสั่งของเขามาก ทุกครั้งที่เขามา จระเข้เหล่านี้ก็มักมารวมตัวกันเป็นกลุ่มแต่ตอนนี้ เขาเริ่มรู้สึกยากมากขึ้นที่จะเรียกพวกมันให้เข้ามาหา จระเข้เหล่านั้นต่างไม่ฟังสัญญาณที่เขาส่งออกไปหลังจากที่แหวกว่ายมาแล้ว ก็กลับเต็มไปด้วยความดุร้าย ราวกับจะกัดกินคนให้อาหารให้แหลกแล้วกลืนลงไป ซึ่งดูแล้วทำให้รู้สึกหวาดกลัวคนให้อาหารก็ดูมีประสบการณ์ คิดว่าต้องมีเหตุผลอื่น เขาจึงไปสอบถามองครักษ์ที่เฝั้าเวรยามอยู่ฝังตรงข้าม และจากนั้นก็รู้ว่าเด็กน้อยในพระตำหนักไท่เหอคนนั้นเป็นคนให้อาหารจระเข้ของเขาจระเข้เหล่านี้เป็นจระเข้ที่คนให้อาหารฝึกสอนด้วยความลำบาก จะปล่อยใ
