ห้เด็กตัวเล็ก ๆ คนเดียวหลอกล่อไปอีกฝังหนึ่งได้อย่างไร327
ในวันนี้คนให้อาหารก็กลับมาพร้อมกับเนื้อสัตว์อีกครั้ง และเตรียมให้อาหารอยู่ที่ฝังตรงข้ามและพอดีกับเจ้าน่องน้อยที่พระตำหนักไท่เหอก็กำลังให้อาหาร มองผ่านต้นอ้อที่รกปกคลุม ก็สามารถมองเห็นได้เลือนรางว่ามีร่างเล็ก ๆ กำลังนั่งอยู่ที่หน้าตำหนักและมีราวบันไดด้านหน้ากั้นร่างของเขาไว้ เหลือเพียงขาสั้นสองข้างด้านนอกเพื่อปั้องกันไม่ให้เขาตกลงไปในทะเลสาบมีเฉินเสียนอยู่ข้าง ๆ ที่คอยเฝั้าดูแลเขาและอ่านหนังสือไปด้วยบนผิวน้ำใต้เท้าของเจ้าน่องน้อย มีจระเข้ที่กำลังลอยคออยู่อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย ไม่แย่งชิงกันเมื่อคนให้อาหารเห็นเข้าก็รู้สึกโมโห เขาส่งสัญญาณออกไปหลายครั้ง แต่ก็ไม่มีทีท่าว่าจะมีจระเข้ว่ายเข้าไปมา เขาจึงขยับย้ายไปอีกมุมหนึ่งของทะเลสาบ สนใจแต่วิธีการดึงดูดจระเข้ให้เข้ามาหา แต่กลับไม่ทันได้ระวังบริเวณใต้เท้าของเขาหิมะที่ตกทำให้พื้นลื่น ส่งผลให้คนให้อาหารไถลลื่น และตกลงไปในน้ำเสียงดังตุ้บเจ้าน่องน้อยเงยหน้าขึ้นมอง และพูดกับเฉินเสียนด้วยเสียงที่ดังชัดเจนว่า“ท่านแม่ เขาตกน้ำ”เมื่อเร็ว ๆ นี้เจ้าน่องน้อยฝึกพูดได้เร็วมาก ทุก ๆ วันจะได้ยินที่เฉินเสียนพูดคุยกับเขา เขาต้องมีการตอบโต้กลับ และบางครั้งเขาไม่รู้จะพูดอย่างไร เฉินเสียนก็สอนเขาให้พูด และตอนนี้ก็สามารถพูดคำสั้น ๆ ได้อย่างไม่มีปัญหา328
เฉินเสียนพลิกหน้าหนังสือและหรี่ตาไปมองที่ฝัง
