้าน่องน้อยเรียกเธอ “แม่”เฉินเสียนยิ้มอย่างอ่อนโยน และกล่าวว่า “ตอนนี้แม่อยู่ที่นี่ คนพวกนั้นที่อยากจะเหยียบหัวเจ้า นั่นก็หมายความว่าพวกเขาหาที่ตาย”เสี่ยวเฮอตัวสั่นอย่างอธิบายไม่ถูกเมื่อเธอได้ยิน และกล่าวว่า “องค์หญิง องค์ชายห้าและพระสนมฉีเป็นที่โปรดปรานของสมเด็จพระราชชนนี องค์หญิงได้โปรดอย่าไปหาพวกเขาเลยนะเพคะ” ที่เธอปิดบังไม่ยอมพูดมาโดยตลอดเป็นเพราะกลัวว่าเฉินเสียนจะไปเอาคืนให้เจ้าน่องน้อย แต่จะกลายเป็นเรื่องใหญ่เดือดร้อนกว่าเดิมตอนนี้สถานการณ์ของแม่ลูกทั้งสองคน เทียบไม่ได้เลยกับพระสนมฉีและองค์ชายห้าที่เจริญรุ่งเรืองดุจดั่งพระอาทิตย์กลางท้องฟั้าเฉินเสียนกล่าวอย่างแผ่วเบา “ทำไมข้าต้องไปหาพวกเขา สิ่งของพวกนั้นไม่ใช่ว่าต้องผ่านพระตำหนักไท่เหอหรอกหรือ”
323
