ง มักจะแกว่งเท้าอยู่เป็นนิจ ราวกับกำลังหยอกพวกมัน ลักษณะท่าทางตั้งใจจนไม่สามารถมีอะไรมาเทียบได้เฉินเสียนหันกลับมองเห็นทั้งสามคนสีหน้าตื่นตะลึง กระตุกยิ้มหัวเราะที่มุมปากและก็ไม่ทำสิ่งที่ทำให้พวกนางลำบากใจ ปัดชุดแล้วลุกขึ้น แขนข้างหนึ่งฉวยดึงเจ้าน่องน้อยขึ้นมา และออกจากชายขอบไปจระเข้ในทะเลสาบไม่ยินยอม ตีพลิกอยู่ในทะเลสาบราวกับโกรธแค้นเฉินเสียนกล่าวกับเสี่ยวเฮอว่า “จระเข้นี้เหมาะที่จะอยู่สถานที่ที่อบอุ่นและชื้นหากโอกาสหนาวมาบ้าง พวกมันยังต้องจำศีล ตอนนี้หิมะตกหนักทอดยาวเหยียดสุดลูกหูลูกตา แม่น้ำหยางชุนที่อยู่ด้านนอกพระราชวังมีน้ำแข็งเป็นชั้นบางเบาพวกมันยังดูมีชีวิตชีวา”เสี่ยวเฮอกล่าวว่า “จระเข้ต้องจำศีลหรือไม่บ่าวไม่รู้เพคะ บ่าวรู้เพียงว่าน้ำทะเลสาบอบอุ่นอยู่ ถึงช่วงเหมันตฤดูหนาวแค่ไหนก็ไม่มีทางแข็งตัวเป็นน้ำแข็ง”“เหตุใดเล่า?”เสี่ยวเฮอกล่าวว่า “บ่าวได้ยินมาว่าเพื่อที่จะเลี้ยงจระเข้มุทะลุดุดันและโหดร้ายเหล่านี้ องค์จักรพรรดิรับสั่งช่างนำบ่อน้ำร้อนมาไว้ในทะเลสาบแล้วเพคะ ดังนั้นน้ำทะเลสาบนี้เลยอบอุ่นกว่าสถานที่อื่น ตรงใต้พื้นมีบ่อน้ำร้อนไหลย้อย นำจระเข้ที่พักพิงอยู่บริเวณรอบๆอุ่นจนอบอุ่นเลยเพคะ”293
เสี่ยวเฮอยังกล่าวว่า “อีกทั้งในพระราชวังยังมีผู้มาให้อาหารดูแลฝึกสอนโดยเฉพาะ จระเข้เหล่านี้มุทะลุดุดันและโหดร้าย แต่พอผู้ที่เลี้ยงดูให้อาหารมาที่นั่นก็เปลี่ยนเป็นเชื่องทั้งว่านอนสอนง่าย”“ยังม
