ากเขาทิ้งร่องรอยคราบเลือดหลงเหลือเอาไว้ ก็จะถูกกลบฝังจนหมดสิ้นเพราะฉะนั้นหิมะที่ตกหนักระลอกนี้จึงมาได้ทันเวลาพอดี ฟั้าสวรรค์เป็นใจเมตตาช่วยพวกเราโดยแท้240
เฉินเสียนเคาะประตูอยู่ครู่หนึ่ง เพียงไม่นานก็มีคนมาแอบมองผ่านช่องประตูจากนั้นก็รีบเปิดประตูทันทีประตูนี้ไม่มีผู้เข้าออกบ่อย ไม่ว่าจะเป็นตอนไหนเวลาใด ก็จะต้องเฝั้าระมัดระวังเป็นพิเศษเสมอพ่อบ้านค่อนข้างสนิทสนมกับเฉินเสียน เขาถามขึ้นว่า : “องค์หญิง ทำไมจู่ๆจึงมาถึงที่นี่ขอรับ?”เสียงที่แหบพร่าของเฉินเสียนราวกับว่ามันได้กลมกลืนไปกับเสียงหิมะตกไปแล้ว เธอพูดขึ้นว่า : “ซูเจ๋อกลับมาแล้วหรือยัง?”เธอเองไม่รู้ว่าหลังจากที่ซูเจ๋อได้รับบาดเจ็บแล้วเขาจะไปที่ไหนได้อีก จึงทำได้แค่เสี่ยงดวงตรงมาที่เรือนของเขา และหากเขากลับมาจริงๆ แล้วมีทหารตามมาล่ะก็ จะอันตรายขนาดแค่ไหนกันพ่อบ้านไม่พูดพร่ำเพื่อ เขานำทางแล้วจึงรีบพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นว่า: “องค์หญิง เชิญตามข้าน้อยมาขอรับ”เฉินเสียนเดินตามพ่อบ้านไปด้วยจิตใจที่หล่นฮวบ ดูท่าซูเจ๋อคงกลับมาแล้วเฉินเสียนเดินเข้าประตูพลางพูดขึ้นว่า : “เขาเข้ามาจากประตูทางไหน?”“ประตูหลังเรือนที่เดียวกันกับองค์หญิงขอรับ”เฉินเสียนจึงพูดขึ้นว่า : “สั่งคนสองคนไปตรวจดูบริเวณใกล้ๆ ตรอก ดูให้ละเอียดถี่ถ้วน หากมีร่องรอยคราบเลือดหลงเหลือ ให้รีบใช้หิมะกลบฝังทันที”พ่อบ้านไม่กล้าประมาทชักช้า รีบสั่งให้บ่าวรับใช้คนสองคนนำโคมไฟออ
