ถม้า ในขณะที่กำลังก้าวขาขึ้นรถม้า ก็เห็นเข้ากับอะไรบางอย่างบนกองหิมะเขาโค้งตัวแล้วเก็บสิ่งนั้นขึ้นมา วางลงบนฝั่ามือแล้วมองดูดีๆ จึงเห็นว่าเป็นปินไข่มุกระย้าเล่มนั้นเธอเสียบลงบนผมอย่างไม่ได้สนใจอะไรมาก แม้กระทั่งมันหายไปตอนไหนเจ้าตัวก็ยังไม่รู้เลยด้วยซ้ำ ดูแล้ว เธอก็คงจะไม่ได้ใส่ใจอะไรแม้แต่นิดฉินหรูเหลียงกำมันไว้แน่น กลับไปนั่งบนรถม้า ให้คนบังคับรถม้ารีบเดินทางโดยไว239
เธอเองได้ทำเพื่อซูเจ๋อขนาดนั้น จึงไม่ได้สนใจคนอื่นเลย และเขาเองก็ควรจะชินตั้งนานแล้วน่าเสียดาย ที่ในใจของเขากลับยังโอบอุ้มความหวังอันน้อยนิดนั่น ไม่สามารถจะตายใจได้บางทีก็อาจจะต้องรอจนถึงวันหนึ่ง วันที่เห็นพวกเขาสามพ่อแม่ลูกอยู่ด้วยกันเป็นครอบครัวเดียวกันแล้ว เขาจึงค่อยหลุดพ้นได้กระมังเฉินเสียนตามหาทั่วทั้งตรอกอย่างบ้าคลั่งจู่ๆ หิมะก็ตกลงมาอย่างไม่รู้ตัวเกล็ดหิมะค่อยๆ ร่วงหล่นจากฟากฟั้าที่ว่างเปล่าในยามค่ำคืน ปลิวว่อนกลางอากาศ พลอยทำให้ค่ำคืนที่อ้างว้าวและเงียบสงัดนี้ยิ่งหนาวเหน็บมากขึ้นกว่าเดิมแต่ภายในใจของเฉินเสียนกลับรู้สึกดีใจ เธอยังคงแอบหวังลึกๆ ในใจ ตกเถอะหิมะนี้ตกยิ่งแรงก็ยิ่งดี แบบนี้ถึงจะสามารถกลบเกลื่อนร่องรอยไปได้ ชะล้างผืนใต้หล้านี้รอยเท้าของเธอบนทางเดินนั่น เพียงไม่นาน ก็ถูกกลบเกลื่อนจนหมดสิ้น จะได้ไม่มีใครรับรู้ว่าเธอกำลังมาที่ประตูหลังเรือนของซูเจ๋อ เธอยืนหายใจหอบอยู่ครู่หนึ่ง ในใจเป็นกังวลจนแทบคลั่งห
