งนี้ดีอยู่แล้ว จึงไม่ถามอะไรมากเห็นได้ชัดว่าทหารเวรยามเหล่านี้ไล่ตามมาจากประตูทางทิศตะวันออกของพระราชวัง แล้วตอนนี้ยังจะมาตรวจค้นรถม้า ดูแล้วนักฆ่าคนนั้นต้องหนีไปได้อย่างแน่นอนหากไม่ใช่เพราะนักฆ่าคนนั้นหนีไปได้ พวกเขาจะตรวจค้นยันถนนขนาดนี้หรือ?เฉินเสียนมองไปด้านหลังผ่านม่านหน้าต่างของรถม้า เห็นหัวหน้าทหารเวรยามมอบหมายให้เหล่าทหารเวรยามแยกย้ายกันตามหาตามถนนทุกเส้น ราษฎรที่อาศัยอยู่ริมถนน ค้นหาจากหลังหนึ่งไปยังอีกหลังหนึ่ง แล้วจึงพูดขึ้นว่า : “เขายังหนีไปไม่ไกลอย่างแน่นอน สังเกตได้จากคราบเลือดตามพื้น แม้แต่ช่องว่างนิดเดียวก็ไม่ยอมปล่อยผ่าน แม้จะต้องขุดดินก็จะต้องตามหาเขาให้ได้!”ฉินหรูเหลียงจึงพูดขึ้นว่า : “ตอนนี้ท่านก็สบายใจได้ เพราะเขาคนนั้นหนีไปได้แล้ว”231
แต่เมื่อหลังจากเฉินเสียนฟังประโยคนี้แล้ว ยังไม่ทันที่เธอจะได้ถอนหายใจอย่างโล่งอก จู่ๆ ก็รู้สึกหัวใจบีบแน่นขึ้นมาอีกครั้งตอนนี้หิมะหยุดตกไปชั่วขณะ ทุกเส้นทางที่รถม้าผ่าน ทิ้งรอยล้อรถม้าสองเส้นลึกอยู่บนถนน หัวหน้าทหารเวรยามได้พูดไว้แบบนั้น แสดงว่านักฆ่าผู้นั้นได้รับบาดเจ็บ และบาดเจ็บไม่น้อยด้วยหากเลือดนั้นหยดลงบนกองหิมะ สีแดงที่ตัดกับสีขาวอย่างสิ้นเชิง จะต้องถูกสังเกตเห็นได้ง่ายๆ อย่างแน่นอน เธอเองไม่รู้ว่าสุดท้ายแล้วนักฆ่าคนนั้นจะถูกจับกุมหรือไม่เฉินเสียนถามขึ้นเบาๆ ว่า : “ท่านว่าใช่ซูเจ๋อหรือเปล่า? ข้าลองเดาเองในใจรู้สึกว่าเรื่อง
