แห่งนี้ ก็ถูกทหารเวรยามเจอเข้า นักฆ่าเห็นว่าสถานการณ์ถูกเปิดเผย จึงทิ้งเจ้าน่องน้อยไว้แล้วรีบหนีไปทันทีเฉินเสียนอึ้งไปในทันทีไม่ได้มาเพื่อฆ่าเจ้าน่องน้อย แต่มาเพื่อจับเจ้าน่องน้อยอย่างนั้นหรือ?เธอหันไปดูสีหน้าท่าทางของเจ้าน่องน้อย ก็เห็นว่าเขาไม่ได้มีอาการหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย จึงเริ่มรู้สึกสงสัยขึ้นมาเพียงแต่ว่านางกำนัลเหล่านั้นต่างก็คุ้นชินกับสีหน้าท่าทางแบบนี้ของเขาไปแล้ว เพราะไม่ว่าสถานการณ์อะไร สีหน้าท่าทางของเจ้าน่องน้อยก็เป็นแบบนี้เสมอข้างนอกนั่นเละเป็นจุณไปแล้ว แต่เขากลับไม่มีอาการกลัวเลยแม้แต่นิดเดียวแต่เฉินเสียนกลับรู้สึกว่าเจ้าน่องน้อยถึงแม้จะเงียบ แต่เขาไม่ได้โง่ เขาเองฉลาดมากต่างหาก หากว่ามีนักฆ่าที่เหี้ยมโหดเข้ามาเพื่อจะจับตัวเขาไป แม้ว่าเขาจะไม่ร้องไห้ ก็ควรจะส่งเสียงออกมาสักหน่อย223
แต่แล้วเขากลับไม่ร้องไห้และไม่ส่งเสียงอะไรออกมาเลย ข้างนอกเข่นฆ่ากันขนาดนั้นแล้ว เขากลับร่าเริงปกติราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น และเฉินเสียนกลับเห็นว่าเขาดีใจขึ้นมาเสียอีกดูแล้ว นักฆ่าผู้นี้คงจะกล่อมเด็กเป็น หรือไม่นักฆ่าผู้นั้นอาจจะทำให้เจ้าน่องน้อยรู้สึกชอบใจเฉินเสียนรู้สึกว่ามีแนวโน้มเป็นอย่างหลังมากกว่ามีเฉินเสียนอยู่ด้วย เจ้าน่องน้อยจึงรู้สึกอุ่นใจเป็นอย่างมาก เล่นอยู่เพียงเดี๋ยวเดียว ก็หลับคาอ้อมแขนของเฉินเสียนไปเรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมดข้างนอกนั่นไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเขา เขาเป็นเพียงเด
