เจ็บ”107
เฉินเสียนก้มศีรษะ วิตกมึนงงเล็กน้อย หลังจากเงียบอยู่นาน เธอยิ้มเบาๆแล้วกล่าวว่า “จับกุมผู้ใดก็กัดผู้นั้น ท่านรู้สึกว่าข้าเหมือนหมาบ้าสินะ”ฉินรู้เหลียงมีสีหน้าที่ใจไม่แกร่งพอ แต่ปากยังกล่าวว่า “หรือว่าไม่ใช่หรือ”“ข้าคิดได้อย่างฉับพลันเมื่อก่อนท่านพูดว่า ตอนอำนาจการเมืองใหม่ต้าฉู่เพิ่งจะสถาปนา ครั้งนั้นซูเจ๋อเพื่อที่จะปกปั้องชีวิตข้า เขาคล้ายดั่งหมาบ้าจับกุมผู้ใดก็กัดผู้นั้น”เฉินเสียนก้มศีรษะ ดวงตาแดงก่ำเล็กน้อย กล่าวด้วยเสียงแหบแห้งอีกว่า“อย่าพูดว่าหมาบ้าเลย เพียงแค่สามารถช่วยชีวิตเขาได้ เป็นบุคคลที่โหดร้ายเป็นภัยต่อผู้อื่น เป็นภูตฝีปีศาจข้าล้วนยินยอมนะ”นานมาก ฉินหรูเหลียงได้พยักหน้า เม้มริมฝีปากกล่าวว่า “เฉินเสียน ท่านชนะแล้ว”เฉินเสียนยิ้ม แล้วกล่าวว่า“ท่านหลีกทางให้ถึงได้ชนะ”เขายังทำอะไรได้อีกล่ะ?หากต้องการกีดขวางเธอ เธออาจจะบ้าอย่างรุนแรงได้ต่อมายาต้มเสร็จแล้ว ฉินหรูเหลียงยกมาบนมือเธอ กล่าวว่า “ดื่มยาแล้ว พวกเราจะออกไปด้านนอกด้วยกัน”เฉินเสียนรีบรับมา ร้อนจนลวกลิ้นแล้ว ก็ยังต้องรีบดื่มมันลงไปเธอมองฉินหรูเหลียงขมวดคิ้ว แล้วกล่าวปลอบประโลมว่า “ข้ารู้สึกว่าดื่มยาดื่มโจ๊กแล้ว ร่างกายดีขึ้นมาก ไม่หนาวไม่ร้อนอีกทั้งมีแรง ออกไปเดินหน่อยก็ดีต่อร่างกายนะ”ฉินหรูเหลียงกล่าวว่า “อวี้เยี่ยน เข้ามาเปลี่ยนชุดให้องค์หญิง”เดิมอวี้เยี่ยนคิดว่าเฉินเสียนเป็นเช่นนี้แล้ว ฉินหรูเหลียงจะยินยอมให
