ักฆ่าได้จัดการผู้สอดแนมจนเละตุ้มเปะไปหมดเฉินเสียนกับฉินหรูเหลียงเพียงเฝั้าสังเกตทั้งสองฝั่ายสู้กันแต่คิดไม่ถึง มีผู้สอดแนมคนหนึ่งราวกับต้องการพิชิตเฉินเสียน สลัดนักฆ่าทิ้งหันกลับมาโจมตีทางเฉินเสียน เขาคิดว่าเฉินเสียนไม่มีศิลปะการต่อสู้ และมือทั้ง61
สองข้างของฉินหรูเหลียงพิการแล้ว แม้ว่าตัวเองได้รับบาดเจ็บจัดการกับทั้งสองคนก็ไม่ได้เปลืองแรงอะไรที่ไหนได้พอถึงด้านหน้า เฉินเสียนหมุนตัวหลบดาบเขาอย่างคล่องตัว ตอนที่เขาชะงักงัน เฉินเสียนบีบมือเขาแน่น ออกแรงบีบพลิกมือแย่งชิงดาบในแววตาของเฉินเสียนไม่มีความแวววาว เข้มข้นราวกับหมึก การเคลื่อนไหวบนมือไม่ช้าไปกว่านักฆ่าเลย เฉินเสียนก็เอื้อมมือยืดไปด้านหน้าผู้สอดแนม เวลาเดียวกันดาบที่อยู่ในมือได้ทะลวงลึกเข้าไปในหน้าอกของผู้สอดแนมเธอเย็นชาไม่มีอารมณ์ความรู้สึกเลยแม้แต่น้อย
62
