นเหมือนเธอแล้วเห็นชัดเจนว่าเขาอยู่ตรงหน้า เพียงแค่เธอเคลื่อนย้ายฝีเท้าไปที่ประตู ก็สามารถทักทายเขาได้แล้ว อาจจะได้คุยกันสักสองประโยคเห็นชัดเจนว่าเขาจะต้องถูกจับไป เคราะห์ดีหรือร้ายยากที่จะคาดเดา เพียงแค่เธอกระโจนออกไปอย่างไม่มีเหตุผล ไม่อนุญาตให้เฮ่อฟังควบคุมตัวเขาไป ก็สามารถไม่ให้เขาเข้าไปในศาลยุติธรรมต้าหลี่สถานที่เช่นนั้น ก็ต่อให้ต้องเข้าไปเธอก็อยากที่จะเข้าไปอยู่ร่วมกับเขาด้วยแต่เธอทำไม่ได้ เธอต้องพยายามอดทนไว้！เธอไม่สามารถเดินไปด้านหน้าพูดคุยกับเขา ไม่สามารถขัดขวางเฮ่อฟังไม่ให้ควบคุมตัวเขาไปได้เธอทำได้เพียงมอง เขาที่จะต้องมีวิธีการอย่างนี้โอ้อวดผ่านเมือง ถูกผู้คนวิพากษ์วิจารณ์แต่ว่าซูเจ๋อ เหตุใดถึงถูกปฏิบัติเช่นนี้ เขาเฮ่อฟัง กล้ามากที่รื้อค้นเรือนของเขากล้าจับเขาเดินผ่านเมือง เฮ่อฟังคู่ควรหรือ?！กองขบวนเดินผ่านหน้าร้านเครื่องประดับระยะห่างยาวไกลมากฉินหรูเหลียงกล่าวถามว่า“ข้าสวมใส่ปินระย้าให้ท่าน สวยหรือไม่?”เฉินเสียนได้สติกลับมา นิ้วมือที่วางอยู่บนตู้สินค้าผ่อนคลายออก นิ้วมือซีดขาวกลับมาแดงระเรื่อ เธอมองเข้าไปในกระจก กล่าวอย่างราบเรียบว่า“สวยมาก”สุดท้ายเธอก็เลือกปินระย้าที่เรียบง่ายเป็นอย่างมาก จากนั้นก็ออกจากร้านเครื่องประดับท้องฟั้าสีครามยามกลางวัน เฉินเสียนยืนบนถนน หรี่ตาลงนึกถึงคืนนั้นที่เธอเคยพูดกับซูเจ๋อ เธอพยายามที่จะเข้าใกล้เขา42
เธอพยายามตั้งใจร่ำเรียน ไม่เกียจค
