ทั้งต่อต้านในเวลาเดียวกันเธอเองกลัวว่าจะกัดโดนเขาเจ็บ ไม่เปิดปากก็ไม่ได้ แต่จะปิดปากลงก็ไม่ได้เช่นกันยาน้ำถูกส่งจากปากของซูเจ๋อเข้าไปสู่ปากของเธอ เธอเบิกตากว้าง ถูกบังคับให้ค่อยๆ กลืนลงไปโดยปริยายหางตาเห็นแม่นมซุยยืนอยู่ข้างๆ ค่อนข้างเลือนราง ใบหน้าก็ร้อนผ่าวขึ้นมาทันทีมือทั้งสองข้างของเฉินเสียนค้ำไหล่ของซูเจ๋ออยู่ น่าเสียดายที่ไม่เพียงแต่จะผลักไม่ออก แต่ยังกลืนยาอึกใหญ่เข้าไปด้วย และยังตามมาด้วยลิ้นของเขาที่ลึกเข้ามาเรื่อยๆเธอที่กำลังใจจดใจจ่อกับการต่อต้านซูเจ๋อ และไหนจะแม่นมซุยที่ยืนดูอยู่ข้างๆ พลอยทำให้ทำตัวไม่ถูกเข้าไปใหญ่ จึงลืมรสชาติของยาที่ทั้งคาวทั้งเหม็นไปเสียสนิท11
ปลายลิ้นของซูเจ๋อนัวเนียกับเธออยู่พักใหญ่ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอยากปั้อนยาหรืออยากจูบเธอกันแน่ ค่อนข้างเผด็จการและพลการ จนมิอาจต้านทานได้ เฉินเสียนเองก็ไร้ซึ่งเรี่ยวแรงจะปฏิเสธและต่อต้านเขาค่อยๆ ถอยออกมาช้าๆ ประคองท้ายทอยของเธอเบาๆ ไม่ได้ปล่อย ผมที่นุ่มสลวยของเธอซอกซอนอยู่ตามนิ้วมือ เบาบางดุจขนนกบนฝั่ามือของเขาดวงตาของเฉินเสียนแวววาวเป็นประกาย เธอหายใจหอบเล็กน้อย รู้สึกเหมือนเลือดทั้งตัวกำลังพุ่งไปยังศีรษะและใบหน้าของเธอไม่หยุด ใบหน้าของเธอแดงก่ำ จ้องมองซูเจ๋อตาเขม็งแววตาของซูเจ๋อลุ่มลึก เขามองไปยังริมฝีปากของเฉินเสียน พูดขึ้นเสียงเบาว่า : “ถือว่ามีเลือดฝาดขึ้นมาหน่อย ยังเหลืออีกหลายคำ มีข้าขมเป็นเพื่อนท่านรู้สึกว
