้ “องค์หญิงทรงคิดอะไรอยู่หรือเพคะ ไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า ถ้าไม่สบายบอกบ่าวได้นะเพคะบ่าวจะไปตามหมอมาให้”“เปล่า ไม่ได้เป็นอะไร”“เช่นนั้นเหตุใดองค์หญิงจึงดูไม่มีความสุขเลยเพคะ”เฉินเสียนฉีกยิ้ม เป็นยิ้มที่อ่อนแรงและปราศจากความกังวล เธอกล่าวว่า“ไม่ใช่ว่าไม่มีความสุข เพียงแต่ยังงงๆ นิดหน่อย”“องค์หญิงงงอะไรหรือเพคะ”เธออ้าปากค้างอยู่ครู่ใหญ่ จากนั้นจึงจะเอ่ยเบาๆ ว่า “ซูเจ๋อเขา ดีมากๆ… เขาเป็นผู้ชายที่ยอดเยี่ยมที่สุดในโลก คนอย่างเขา ดูเหมือนจะสบประมาททุกคนที่เข้าใกล้ และทันใดนั้นข้าก็พบว่า ความจริงแล้วข้ากับเขานั้นห่างไกลกันมาก และตลอดชั่วชีวิตนี้ข้าอาจจะไม่มีทางไล่ตามเขาทัน”เฉินเสียนไม่เคยรู้สึกเช่นนี้มาก่อนเมื่อก่อนเธอเคยได้รับความสนใจจากผู้คนนับไม่ถ้วน แต่เมื่อมาอยู่ต่อหน้าซูเจ๋อ เป็นครั้งแรกที่เธอรู้สึกว่าตนเองอาจจะไม่คู่ควรกับเขา1272
เพราะเขางดงามเกินไป ยอดเยี่ยมเกินไป และอาจจะเหมาะแก่การเชยชมและบูชามากกว่าแล้วเธอล่ะ เธอทำสิ่งต่างๆ ตามอารมณ์และความชอบ หุนหันพลันแล่นและมุทะลุ เธอฝ่าฟันอยู่ท่ามกลางกระแสแห่งการเมืองด้วยตัวคนเดียวไม่ได้ เธอจำเป็นต้องได้รับการปกป้องจากซูเจ๋อความจริงแล้วเธอเป็นเพียงแค่คนธรรมดาคนหนึ่งซึ่งบังเอิญมีเปลือกพิเศษห่อหุ้มไว้บนหลังซึ่งแม้แต่เปลือกที่พิเศษนี้ก็ยังเทียบไม่ได้กับซูเจ๋ออวี้เยี่ยนไม่เข้าใจความคิดของเธอ นางจึงพูดเพียงว่า “หากไล่ไม่ทันก็ไม่ต้องไล่สิเพคะ ไม่
