ว่าเขาจะยอดเยี่ยมแค่ไหน บ่าวก็คิดว่าเขากับองค์หญิงเดินอยู่บนเส้นทางคนละสาย เหตุใดองค์หญิงต้องทำให้ตนเองเหน็ดเหนื่อยขนาดนี้ด้วยเพคะ บ่าวคิดว่าสิ่งที่ดีที่สุดและยอดเยี่ยมที่สุดในโลกนี้ของคนเราไม่เหมือนกัน ในหัวใจของผู้ที่รักองค์หญิง องค์หญิงก็คือคนที่ดีและยอดเยี่ยมที่สุดเช่นกัน”เฉินเสียนมองนางและยิ้ม เธอกล่าวว่า “เจ้าปลอบคนได้เก่งดี”อวี้เยี่ยนกล่าวว่า “อย่างเช่นแม่ทัพฉิน เขาจะต้องคิดเช่นนั้นแน่นอนเพคะ”รอยยิ้มบนใบหน้าของเฉินเสียนหายวับไปทันที “เมื่อครู่นี้คิดเสียว่าข้าไม่ได้พูดก็แล้วกัน”อวี้เยี่ยนยังคงพูดเจื้อยแจ้วว่า “องค์หญิงไม่ทรงทราบ ทุกวันช่วงที่องค์หญิงทรงหลับใหลอยู่ แม่ทัพฉินมาคอยดูแลเช็ดหน้าเช็ดตัวให้องค์หญิงอยู่เป็นครึ่งค่อนวัน ทั้งยังใส่ใจเป็นอย่างมาก”เฉินเสียนเหลือบมองและกล่าวว่า “แล้วเจ้าล่ะ ยืนดูอย่างตื่นเต้นรึ”1273
อวี้เยี่ยนบอกว่า “เดิมทีบ่าวเป็นคนทำเพคะ แต่เขามาแย่งบ่าวทำ บ่าวจึงได้แต่ยืนดูอยู่ข้างๆ”เฉินเสียน “…ก่อนนี้ไม่ใช่ว่าเคยบอกให้เจ้าทำตัวให้ฉลาดหน่อยหรือ ถ้าเขาอยากทำ เจ้าต้องไม่ให้เขาทำ”“แต่เขาเป็นแม่ทัพนะเพคะ”“ตอนนี้เขาไม่ใช่แม่ทัพอีกต่อไปแล้ว”“แต่เขาก็ยังเป็นนายของจวนแห่งนี้…”“ข้าเป็นนายของเจ้า หรือว่าเขาเป็นนายของเจ้า”อวี้เยี่ยนเบะปากและตอบงึมงำว่า “องค์หญิงเพคะ” นางหยุดไปนิดหนึ่งก่อนจะเอ่ยอีกว่า “ท่านแม่ทัพกลับตัวกลับใจแล้ว เหตุใดองค์หญิงจึงยังไม่ยอมยกโทษให้
