ภาคหน้าเจ้าน่องน้อยจะเติบใหญ่ขึ้น ท่านลองดูเดี๋ยวก็รู้ว่าเขาเหมือนใคร”เมื่อนึกถึงรูปร่างหน้าตาของเจ้าน่องน้อยซึ่งดูเหมือนแม่ พอโตขึ้นแล้วเขาก็จะเหมือนเฉินเสียนไม่ใช่หรือ ถ้าเป็นเช่นนี้ก็ไม่ได้เรื่องอะไรนะสิเฉินเสียนสูดลมหายใจเข้าลึกๆ สองครั้งฉินหรูเหลียงถามว่า “ตอนนี้รู้สึกอย่างไรบ้าง”“ข้ารู้สึกไม่ค่อยสบาย”“ไม่สบายตรงไหนหรือ” ฉินหรูเหลียงเครียดเล็กน้อยเฉินเสียนมองเขาอย่างสงบ งอนิ้วเรียกเขาอย่างอ่อนแรง “ท่านมาใกล้ๆ สิ”เมื่อเห็นว่าสภาพร่างกายของเฉินเสียนดูแย่จริงๆ ฉินหรูเหลียงจึงโน้มตัวเข้ามาใกล้ เมื่อเขาวางมือยันไว้ที่ขอบเตียง เฉินเสียนก็เอื้อมมือมาวางลงบนหลังมือของเขา1258
ฉินหรูเหลียงก้มลงมองและชะงักงันเท่าที่เขารู้ เฉินเสียนจะไม่มีวันเป็นฝ่ายจับมือเขาเป็นอย่างที่คิด ก่อนที่เฉินเสียนจะชักมือกลับ เธอฉวยโอกาสบิดหลังมือเขาบิดอย่างแรงและพูดว่า “ตอนนี้ข้าเคืองมากจริงๆ”อันที่จริงเฉินเสียนไม่ได้มีเรี่ยวแรงมากนัก เธอแค่บิดหลังมือของเขาจนเป็นรอยแดงฉินหรูเหลียงไม่ถือโทษโกรธเคืองและถามว่า “ตอนนี้ท่านก็บอกได้แล้วสิ ว่าท่านถูกใครลอบทำร้ายจนกลายเป็นเช่นนี้”เมื่อได้ยินเช่นนั้น เฉินเสียนก็ปล่อยมือและเอ่ยเรียบๆ ว่า “ข้าไม่ได้ถูกใครลอบทำร้าย เพียงแต่ข้าประมาทและเผลอดื่มบางอย่างเข้าไป”“ท่านดื่มอะไรเข้าไป” ฉินหรูเหลียงถาม“ดื่มสุราของเฮ่อโยว”สีหน้าของฉินหรูเหลียงเปลี่ยนไปเฉินเสียนก้มหน้าครุ่นคิดอยู่คร่
