เข้าใจดีเฉินเสียนไม่รู้ว่าความเหินห่างระหว่างคนทั้งสองคนนี้เกิดเรื่องอะไรขึ้น“ไม่มีจริงๆ?”อวี้เยี่ยนพูด “ตอนที่องค์หญิงไม่อยู่ มีตั้งหลายเรื่องที่เอ้อร์เหนียงได้ตัดสินใจทำ ช่วยบ่าวมากมาย บ่าวเองก็เรียนรู้มากขึ้น เอ้อร์เหนียงเป็นผู้อาวุโส และบ่าวไม่อาจจะไม่ไม่พอใจและมีความคิดเห็นใดๆ ”คำพูดเหล่านี้นางก็พูดถูก แต่ก็ยังมีเรื่องที่ยังไม่ได้เปิดใจ“มีแค่นี้?”อวี้เยี่ยนพูด “มีแค่นี้เพคะ”“แต่ข้ายังจำได้ว่าตอนที่เจ้าพูดถึงเอ้อร์เหนียงช่างดูไม่มีความสุข และเหมือนมีอะไรจะพูด วันนี้มีโอกาสเจ้าพูดไม่ชัดเจน ต่อไปก็ไม่จำเป็นต้องพูดอะไรอีก”เฉินเสียนยังอยากจะให้โอกาสนางอีกครั้ง เพื่อว่านางมีอะไรให้พูดออกมาอวี้เยี่ยนกัดปากไม่พูดอะไรเฉินเสียนรู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย นิสัยนี้เอาแต่ใจยากกว่านางได้อย่างไร เมื่อให้นางพูดกลับไม่ยอมพูด1186
แม่นมซุยพูดว่า “องค์หญิง อวี้เยี่ยนนั้นถูกต้องแล้ว อาจเป็นเพราะบ่าวเองที่เป็นคนที่มารับใช้จากที่อื่น ดังนั้นอาจจะยังมีความไม่พอใจอยู่ โปรดขอให้องค์หญิงยกโทษให้อวี้เยี่ยนด้วยเพคะ”เฉินเสียนพูด “ถ้าไม่มีความเข้าใจผิดอะไร พวกเจ้าทั้งหมดเป็นคนข้างกายข้าต่อจากนี้ไปจะต้องไม่มีใครมาคุยเรื่องสั้นยาวต่อหน้าข้าอีก หากข้าได้ยินหนึ่งครั้งจะลงโทษหนึ่งครั้ง เรื่องนี้ได้พูดออกไปแล้ว ก็ไม่ต้องพูดถึงอีก”อวี้เยี่ยนกลับไปทำความสะอาดที่ห้องอย่างไม่มีความสุขแม่นมซุยยืนอยู่ที่ลาน ยังคงกังวลเล็กน้
