ล่อมเฉินเสียน “แล้วองค์ชายล่ะเพคะ? บ่าวรู้สึกว่าชายผู้นี้เป็นผู้ที่มีความคิดที่ลึกซึ้ง ใจไม้ไส้ระกำ ไม่แน่ทำดีกำองค์หญิงเป็นเพียงผิวเผิน องค์หญิงมองเขายังไม่ชัดทั้งหมดนี้คิดเพื่อองค์ชายนะเพคะ”นายและสาวใช้ทั้งสองเหมือนเป็นพี่น้องกัน กระซิบกระซาบพูดคุยกันในเรื่องนี้อย่างละเอียด1189
เฉินเสียนพูดว่า “ทำไมข้าจะไม่คิดเพื่อองค์ชายล่ะ? ชื่อก็ได้ตั้งแล้ว อีกทั้งเป็นเขาที่ตั้งให้”อวี้เยี่ยนพูดด้วยปากปูด “นั่นก็เพื่อทำให้ท่านพอใจและทำให้ท่านสับสน! ต่อหน้าแสดงออกแกล้งทำเป็นชอบองค์ชายมาก เพื่อที่ท่านจะได้ยอมรับเขาอย่างมีความสุข!”เฉินเสียนพูดด้วยรอยยิ้ม “เจ้ารู้ได้อย่างไรว่าเขาไม่ชอบองค์ชาย?”อวี้เยี่ยนพูดว่า “องค์ชายไม่ใช่ลูกของเขาเอง เขาจะชอบได้อย่างไร และยังช่วยเลี้ยงลูกคนอื่น? องค์หญิง บ่าวรู้เพคะว่าเขาไม่ชอบองค์ชายอย่างแน่นอน!”“เจ้ารู้มาจากไหน?”“ท่านคิดดูว่า ในอนาคตเขาจะเป็นพ่อเลี้ยงขององค์ชายจริงๆ นั่นคือพ่อเลี้ยง!จะมีพ่อเลี้ยงสักกี่คนที่จะจริงใจต่อลูกของคนอื่น? ต่อมาเป็นเรื่องที่พ่อเลี้ยงทำร้ายลูกเลี้ยงซะมากกว่า! เขาแกล้งทำกับองค์ชาย เมื่อท่านไม่อยู่ ก็จะทารุณเขา บางทีในอนาคตอาจจะต้องทอดทิ้งเขาไป! แบบนี้องค์ชายก็น่าสงสารมากสิเพคะ!”เฉินเสียนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “ท่านแม่ทัพก็ดีมากรึ? ท่านแม่ทัพก็ไม่ใช่พ่อจริงๆ ขององค์ชาย”อวี้เยี่ยนรู้สึกหดหู่อยู่ครู่หนึ่งและพูดว่า “บ่าวก็ไม่ได้สนั
