อวี้เยี่ยนอดกลั้นตั้งนาน ในที่สุดก็พูดว่า “เขาเป็นอาจารย์ขององค์หญิง พูดในเรื่องความอาวุโส คือผู้อาวุโสขององค์หญิง”“ข้ารู้”อวี้เยี่ยนมองดูดวงตากลมโตและพูดว่า “เมื่ออาณาจักรองค์หญิงถูกทำลายเขาได้นำขุนนางชั้นผู้ใหญ่ของราชสำนักเพื่อไปสวามิภักดิ์ ซึ่งถือได้ว่าเป็นการทรยศต่อองค์หญิง”1188
“เรื่องนี้ข้าก็รู้เหมือนกัน ในตอนนั้นถ้าหากเขาไม่ทำเช่นนั้น ทั้งเขาและขุนนางชั้นผู้ใหญ่ของราชสำนักก็จะจบลงอย่างน่าอนาถ”อวี้เยี่ยนพูดอย่างตกตะลึง “เห็นได้ชัดว่า ก่อนหน้านั้นองค์หญิงก็ได้เกลียดเขามาเป็นเวลานาน”เฉินเสียนพูดอย่างแผ่วเบา “เจ้ารู้แค่พวกนี้ แต่มีอีกมากมายที่เจ้าไม่รู้ ชายผู้นั้นไม่กลัวอะไรเพียงเพราะข้า เขาเคยเสียเลือดเสียเนื้อ ได้รับบาดเจ็บมากมายและร่างกายของเขาเต็มไปด้วยรอยแผลเป็นเขาหวังอยากให้ข้าอยู่ใต้แสดงแดด โดยไม่สนใจตัวเองเดินในทางมืด เขาหวังอยากให้ข้ามีชีวิตที่ดี และไม่สนว่าตัวเองจะแบกรับความอับอายหรือไม่ดังนั้นทำไมข้าถึงต้องสนใจว่าก่อนหน้านั้นเขาเป็นใคร ก่อนหน้านั้นเขาเคยทำอะไร?”“ผู้ชายแบบนี้ บนโลกใบนี้ไม่มีผู้หญิงคนไหนไม่รักเขา ข้าเองก็ไม่ยกเว้น”“ตอนนี้ข้าคาดหวังทั้งหมด ไม่ใช่ว่าเขาสามารถทำอะไรให้ข้ามากน้อยเพียงใดแต่ข้าหวังว่าเขาไม่ต้องได้รับบาดเจ็บ ไม่ต้องได้รับความอันตรายใดๆ อีก มีอายุที่ยืนยาวไร้ความกังวล ปลอดภัยร้อยปี”อวี้เยี่ยนรู้สึกสับสนอยู่นาน ยังคงมองหาเหตุผลที่จะพยายามเกลี้ยก
