สียนเก็บอารมณ์ความรู้สึก พูดพล่ามว่า “สองตระกูลเป็นศัตรูกัน บิดามารดาของพวกเราไม่มีทางยินยอมให้พวกเราอยู่ด้วย”สตรีเจ้าบ้านกล่าวด้วยความเห็นอกเห็นใจ “ชีวิตพวกท่านรันทดมาก เด็กก็เช่นกัน งั้นพวกท่านคิดจะช่วยเด็กออกมาก่อนแล้วค่อยไป ใช่หรือไม่?”“อืม” เฉินเสียนกล่าวด้วยความสัตย์จริง “ฮูหยิน หากพวกเราช่วยลูกออกมาได้ รบกวนฮูหยินช่วยพวกข้าได้ไหม? หากทำให้ลำบากใจ……”ต่างก็เป็นมารดาเหมือนกัน สตรีเจ้าบ้านจึงเข้าใจเป็นอย่างดี พลางกล่าวด้วยความกระตือรือร้น “ไม่ลำบากใจ หากพวกท่านรับเด็กได้เมื่อไหร่ก็ให้มาหาข้า หากข้าช่วยได้ก็จะช่วยแน่นอน”เฉินเสียนกล่าวด้วยความซาบซึ้ง “งั้นข้าต้องขอบคุณฮูหยินล่วงหน้าแล้ว”ไม่นานก็ทำอาหารเสร็จ สตรีเจ้าบ้านผัดผักอีกสองจานก็ดึงเด็กเข้าเรือนปล่อยให้ซูเจ๋อกับเฉินเสียนทานข้าวในห้องอาหารสองต่อสองทั้งสองคีบอาหารได้ต่างก็ส่งไปหาอีกฝ่ายก่อนเฉินเสียนกล่าว “ฝีมือปลายจวักของเจ้าของเรือนดีใช้ได้เลย แค่กลิ่นก็หอมมากแล้ว รีบกินสิ กินเยอะหน่อย”1150
ไม่ได้นั่งทานข้าวกับซูเจ๋อด้วยกันนานแล้ว เฉินเสียนแต่มองเขากินอย่างเชื่องช้าก็มีความสุขมากแล้วซูเจ๋อกล่าวเสียงแผ่วเบา “เมื่อครู่คุยอะไรกับเจ้าของเรือน ไยท่านถึงอารมณ์ดีเช่นนี้?”เฉินเสียนกล่าว “ใช่หรือ?”เฉินเสียนรีบนวดคิ้วของตัวเอง “เด่นชัดขนาดนี้เลยหรือ?”ซูเจ๋อยกเสียงสูงขึ้นเล็กน้อย “นินทาข้าหรือ?”เฉินเสียนเม้มปากหัวเราะ พลางกล่าวว่า “ไม่
