ด พลางถอดชุดคลุมที่สวมใส่อยู่ออก เล็งหญิงสาวที่สวมชุดธรรมดาและมีรูปร่างใกล้เคียงกับเธอ แล้วพยายามเบียดเข้าไปหานาง จากนั้นเธอก็นำชุดคลุมของตัวเอง สวมให้หญิงสาวผู้นั้นหญิงสาวที่สวมเสื้อผ้าธรรมดาผู้นั้นที่อยู่ๆ ก็รู้สึกอบอุ่นขึ้นมา จึงรู้สึกตกใจเมื่อนางกำลังจะหันกลับไปนั้น เฉินเสียนก็เดินผ่านข้างๆ นางพอดี พร้อมกับพูดขึ้นข้างหูนางว่า : “เสื้อคลุมนี้มอบให้เจ้า”หญิงสาวที่สวมเสื้อผ้าธรรมดายังรู้สึกอึ้งไม่หาย ไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่เสื้อคลุมที่คลุมลงบนตัวของนางอยู่นั้น ราวกับตกมาจากฟากฟ้าก็ไม่ปาน ทำให้ร่างกายของนางอุ่นขึ้นมามาก เมื่อเงยหน้าขึ้นอีกที แม่นางที่สวมเสื้อคลุมให้กับนางเมื่อครู่นี้ไม่รู้ว่าหายไปทิศทางใดเสียแล้ว1121
หญิงสาวเสื้อผ้าธรรมดาสวมเสื้อคลุมอย่างประหม่า และนางยังคงเดินไปข้างหน้าต่อเฉินเสียนไม่กล้าหันกลับไปแม้แต่นิดเดียว เธอค่อยๆ ถอดเครื่องประดับผมออกจนหมด เหลือไว้เพียงปิ่นหยกขาวเล่มเดียวเท่านั้นเธอมุดซ้ายเบียดขวาในถนนเส้นนี้มาพักใหญ่ จึงรู้สึกว่าคนที่แอบติดตามเธอมาได้ทิ้งห่างไกลออกไปมากแล้วด้านหน้าเป็นปากทางเข้าตรอกเส้นหนึ่ง เธอเดินเข้าไปใกล้ปากทางเข้าตรอกนั้น แล้วจึงพรางตัวไปพร้อมกับผู้คน เลี้ยวเข้าตรอกเส้นนั้นไปเธออิงหลังชิดกับกำแพง เงยหน้าขึ้น แหงนมองท้องฟ้าผ่านช่องแคบของรอยแยกระหว่างกำแพงของตรอกนั่น ด้วยสีหน้าท่าทีที่ค่อนข้างสดใสภายในใจ ร้อนรุ่มดังไฟแผดเผาไม่
