ในเมื่อทั้งเจ้าและหลิ่วเฉียนเฮ้อพยายามจะเอาชีวิตข้า”หลิ่วเหมยอู่ตอบว่า “ถ้าครั้งนี้ท่านช่วยไปขอร้องท่านแม่ทัพแทนท่านพี่ของข้าเราจะไม่มองว่าท่านเป็นศัตรูของพวกเราอีกต่อไป”เฉินเสียนยิ้ม เธอเลิกคิ้วและบอกว่า “แบบนี้ไม่เห็นจะคุ้มสำหรับข้าเลย ถ้าหลิ่วเฉียนเฮ้อตายไป ศัตรูของข้าก็ลดน้อยลงไปหนึ่งคนแล้วไม่ใช่หรือ ส่วนเจ้าแค่บีบนิดเดียวเจ้าก็ตายแล้ว ยังพูดได้อีกหรือว่าเป็นศัตรู”ไม่รู้ว่าหลิ่วเหมยอู่เกลียดหรือเสียใจ ดวงตาของนางแดงกํ่า “แล้วท่านต้องการอะไรกันแน่ ขอแค่… ไม่สั่งให้ข้าไปจากท่านแม่ทัพ ไม่ว่าท่านต้องการอะไรก็ได้ทั้งนั้น”“รวมถึงทำลายหน้าตาของเจ้าให้เสียโฉม ทำลายร่างกายของเจ้าให้เสียโฉมด้วยน่ะรึ” เฉินเสียนถามอย่างไม่ใส่ใจหลิ่วเหมยอู่เงยหน้ามองด้วยความตกใจ “ท่านแม่ทัพบอกว่าข้าโหดเหี้ยม แต่ความจริงแล้วท่านโหดเหี้ยมยิ่งกว่าข้า!”เฉินเสียนกล่าวว่า “อย่าได้ตื่นตระหนกไป ข้าก็แค่ล้อเจ้าเล่นเท่านั้น จะลองดูความจริงใจของเจ้าเสียหน่อย” สีหน้าของเฉินเสียนสงบลง เธอหลุบตาลงและกล่าวว่า “มีเพียงเรื่องเดียวที่ข้าต้องการให้เจ้าทำ”“ทำอะไร”1088
เฉินเสียนเหลือบมองนางและกล่าวว่า “เจ้าน่าจะยังจำเรื่องราวสมัยที่ยังเป็นเด็กได้ ตอนนั้นเราเรียนที่โรงเรียนไท่ด้วยกัน ก่อนที่เจ้าจะมา ข้ามีความสัมพันธ์ที่ดีกับฉินหรูเหลียง ข้าอยากรู้ว่า เจ้าใช้วิธีใดทำให้ฉินหรูเหลียงยอมละทิ้งมิตรภาพที่มีต่อข้า และเลือกที่จะปกป้องเจ