นาที่จะปกป้องนาง ไม่เพียงแต่ยอมรับนางอย่างจริงใจ แต่ยังคอยปกป้องไม่ให้นักเรียนในโรงเรียนไท่รังแกนางด้วยหลังจากนั้นหลิ่วเหมยอู่ก็มักจะอยู่กับเฉินเสียน เมื่อเฉินเสียนมีของอร่อยหรือของเล่นสนุกๆ ก็มักจะนึกถึงนางเป็นคนแรก ช่วงเวลานั้นนางมีชีวิตที่สดชื่นมากแม้ว่าลับหลังจะมีคนบอกอยู่เสมอว่าหลิ่วเหมยอู่พยายามเอาใจองค์หญิง แต่สำหรับเฉินเสียน ทุกๆ คนต่างปฏิบัติกับนางในฐานะองค์หญิงและไม่กล้าทำตัวใกล้ชิดนางจนเกินไป มีเพียงหลิ่วเหมยอู่เท่านั้นที่อยู่ใกล้ชิด ดังนั้นนางจึงถนอมมิตรภาพระหว่างนางกับหลิ่วเหมยอู่มากเฉินเสียนในอดีตอาจจะไม่เข้าใจว่าเหตุใดสิ่งต่างๆ จึงกลายมาเป็นเช่นนั้นในภายหลังนั่นเพราะหลิ่วเหมยอู่ไม่เคยปฏิบัติต่อนางอย่างจริงใจ ที่หลิ่วเหมยอู่เข้ามาใกล้ชิดนาง มาตีสนิทนาง ล้วนมีจุดประสงค์เพียงเพราะว่า… นางเป็นองค์หญิงเฉินเสียนกล่าวว่า “พูดต่อเถอะ”
1091
