้ายข้า！ข้าไม่เคยเจอพี่ชายแท้ๆของข้า ข้าไม่รู้เรื่องเกี่ยวกับรกมนุษย์ที่จะมาปรุงยาถอนพิษให้กับข้าเลย……”หลิ่วเหมยอู่จ้องมองเฉินเสียนอย่างกับจะกินเลือดกินเนื้อ ร้องเสียงแหบขึ้นมาว่า“ทำไมเจ้าถึงอยากจะทำร้ายข้า ทำไมต้องพูดให้ร้ายข้า！ชั่วร้ายเช่นนี้ ไม่ช้าก็เร็วกรรมจะตามสนองเจ้า เจ้าไม่ตายดีแน่！”หลังจากที่เสียงพูดจบ ฉินหรูเหลียงก็ตบไปที่หน้าของหลิ่วเหมยอู่ทันทีฉินหรูเหลียงพูด “ถ้าเจ้ายอมรับผิดตั้งแต่แรก มันก็อาจจะดี แต่มาถึงตอนนี้เจ้ายังดันทุรังไม่ยอมรับความจริงอีก เจ้าบอกว่าเซียงซั่นใส่ร้ายเจ้า บอกว่าเฉินเสียนใส่ร้ายเจ้า ทุกคนใส่ร้ายเจ้า แล้วหลิ่วเฉียนเฮ้อพี่ชายแท้ๆของเจ้า จะไม่ใส่ร้ายเจ้างั้นรึ”“ท่าน……พูดเรื่องอะไร……”“เขาเป็นคนยอมรับด้วยปากของเขาเอง พิษสั่วเซียนโหวที่ให้เจ้านั้น เขาได้ให้ยาถอนพิษกับเจ้าไว้ก่อนแล้ว เขาเป็นคนบอกเองว่ายาถอนพิษนั้นไม่มีส่วนประกอบของรกมนุษย์ในการปรุงยา ต้องใช้พิษจากแมลงที่มีพิษทั้งหมด ในมือของเจ้ามียาถอนพิษอยู่แล้วแต่กลับแกล้งป่วยหนัก ให้หมอนำรกมนุษย์มาปรุงยาให้เจ้า เฉินเสียนที่ใกล้จะถึงกำหนดคลอดลูก แต่เจ้าก็จงใจที่จะใช้รกมนุษย์”หลิ่วเหมยอู่ส่ายหัว ยังคงไม่มีทางเชื่อ“เป็นไปไม่ได้ ท่านไม่มีทางเจอกับพี่ชายของข้าได้ แล้วเขาก็ไม่มีทางบอกกับท่านเช่นนี้……”1072
