ือไม่?”“ไม่ใช่ ข้าไม่ได้ทำ!”หลิ่วเหมยอู่พูดแก้ตัว“หมอบอกว่ารกมนุษย์นั้นช่วยรักษาข้าได้!ตอนนั้นข้าโดนพิษอยู่ ข้าจะไปรู้เรื่องได้อย่างไร!”“แต่พิษสั่วเซียนโหวมันร้ายแรงมาก เจ้าโดนพิษตั้งหลายวัน ทำไมพิษถึงไม่ทำให้เจ้าตายรึ?”“อาจจะเพราะว่าข้าโดนพิษไม่หนัก……”“ตอนที่ข้าได้เผชิญหน้ากับเย่เหลียง ข้าได้สัมผัสกับพิษสั่วเซียนโหว ได้ยินมาว่ายาถอนพิษนี้ ไม่ได้ใช้รกมนุษย์มาปรุงยาแต่ต้องใช้พิษของแมลงที่มีพิษ ถึงจะสามารถถอนพิษได้”“เหลวไหล จริงๆแล้วไม่ใช่อย่างนี้……”ฉินหรูเหลียงพูดขึ้นอีกว่า “ดังนั้นเรื่องที่เจ้าโดนพิษสั่วเซียนโหว ไม่ใช่เพราะการถูกข่มขู่จากนักฆ่า แต่เพราะว่าเจ้านั้นร่วมมือกันเพื่ออำพลางความผิดสินะเวลานั้นเจ้าได้ใช้ประโยชน์จากความรักและความเชื่อใจของข้า ไม่เพียงแต่จะซ่อนนักฆ่าไว้ สุดท้ายก็ปล่อยให้นักฆ่าหนีไป ”หลิ่วเหมยอู่ดึงชายเสื้อของฉินหรูเหลียง แล้วพูดขึ้นด้วยร้องไห้ “ข้าไม่ได้ทำ……ข้าไม่ได้ทำ……ท่านแม่ทัพได้โปรดเชื่อข้า ข้าถูกข่มขู่ฆ่า……”1071
“นักฆ่าที่เจ้าซ่อนไว้ก็คือหลิ่วเฉียนเฮ้อพี่ชายแท้ๆของเจ้า เขาเป็นคนให้ยาพิษกับเจ้า เจ้าถึงโดนวางยา ทางแรกก็ได้ช่วยให้หลิ่วเฉียนเฮ้อให้มีโอกาสหนีได้อีกทางก็ทำร้ายเฉินเสียนและลูกในท้องที่กำลังจะคลอดออกมา ข้าพูดถูกใช่รึไม่?”หลิ่วเหมยอู่พูด “ท่านแม่ทัพ ท่านต้องเชื่อข้า ข้าไม่คิดจะทำเช่นนั้นอย่างแน่นอน!ท่านอย่าไปฟังคำพูดให้ร้ายของนาง นางต้องการจะทำร