ม่ช้าก็เร็วข้าจะทำให้เจ้าตกอยู่ในเนื้อมือของข้า ไม่เชื่อก็คอยดูเถิด”พูดจบเขาก็ก้าวเท้าเดินจากเฮ่อโยวไปอย่างเร็วฉินหรูเหลียงไม่ได้เข้าพระราชวัง พักผ่อนอยู่จวนแม่ทัพจวนแม่ทัพมีความสุขขึ้นอีกครั้งเพราะการกลับมาของฉินหรูเหลียง แต่ในเวลาต่อมาก็กลับเข้าสู่ภาวะหมดอาลัยอาวรณ์อีกครั้งองค์จักรพรรดิไม่ได้จัดการลงโทษฉินหรูเหลียง เพียงแต่สั่งให้เขาพักผ่อนดูแลตัวเอง ตามสภาพการณ์ของเขาในตอนนี้แม้แต่ดาบก็คงจะถือไม่ไหว จะไปเป็นแม่ทัพที่ยิ่งใหญ่ต่อไปได้อย่างไรกันทางด้านหลิ่วเหมยอู่ หนึ่งวันก็จะออกจากสวนดอกพุดตานมาก่อเรื่องหนึ่งครั้งเฉินเสียนไม่ได้สนใจอะไรกับนางอวี้เยี่ยนมองเห็น จึงพูดว่า “ตอนนี้ท่านแม่ทัพไม่ได้ดูแลนางดีเหมือนแต่ก่อนนางยังจะทำ สมนํ้าหน้าตอนนี้ท่านแม่ทัพแม้แต่มองก็ยังไม่มองนางเลย”1059
ถ้าเกิดว่าหลิ่วเหมยอู่เป็นเหมือนแต่ก่อน นางจะทำตัวน่ารักอ่อนโยนต่อหน้าฉินหรูเหลียง มันอาจจะทำให้ฉินหรูเหลียงใจอ่อนก็ได้เพียงแต่น่าสงสาร ตอนนี้เธอเหลือแค่อารมณ์ความต้องการทางเพศฉินหรูเหลียงไม่ยอมยกโทษให้นางเพราะความอัปยศของนางได้ นางต้องการให้ฉินหรูเหลียงยกโทษให้นางอยู่ทุกวันอย่างที่รู้กัน ฉินหรูเหลียงไม่ยกโทษให้นางได้อย่างแน่นอน จริงๆมันไม่ใช่เรื่องนั้นแล้วหลังจากที่ฉินหรูเหลียงกลับมา หลิ่วเหมยอู่ก็ถูกยกเลิกห้ามอยู่สวนดอกพุดตานแล้ววันนี้ฉินหรูเหลียงได้ออกมาข้างนอก ไม่ใช่เพื่อไปทำกิจราชการ แต่กลับเดินมาแห
