ล่งซ่องนางโลม เมื่อถึงจึงหยุดเดินตอนนี้เป็นเวลากลางวัน กิจการในหอหมิงเยว์นั่นสงบเงียบมากเมื่อเห็นฉินหรูเหลียงเดินเข้าไปประตูใหญ่ ผู้ดูแลจึงถามว่า “คุณชายมีสาวงามที่ถูกใจแล้วหรือไม่？ช่วงเวลานี้……สาวงามกำลังพักผ่อนกันอยู่”ฉินหรูเหลียงหยุดนิ่ง แล้วเอ่ยว่า “ข้ามาหาเซียงซั่น”รอไม่นาน เขาก็ถูกพาไปที่ห้องอบควันหอมจากนั้นก็มีผู้หญิงที่แต่งหน้าสวยงดงามเข้ามาในห้องฉินหรูเหลียงได้ยินเสียงจึงหันไปมอง หญิงคนนั้นเมื่อได้มองเห็นรูปร่างหน้าตาของเขา ก็ตัวแข็งทื่อในทันที1060
เธอที่เดินทางต่อสู้กับบททดสอบอันโหดร้ายอย่างลำบากมานาน และไม่สามารถซ่อนรอยยิ้มเอาไว้ได้ เบ้าตาที่แห้งก็เริ่มมีความชุ่มชื้นขึ้นมานานมากที่ไม่ได้เจอกัน ผู้หญิงที่อยู่ด้านหน้าทำให้ฉินหรูเหลียงรู้สึกเป็นคนแปลกหน้า เขาแทบจะอดใจไม่ได้กับความสวยของเซียงซั่นฉินหรูเหลียงนึกขึ้นมาได้ เวลานั้นเป็นเขาที่มาส่งเธอในสถานที่แห่งนี้เองในขณะนั้นเขาก็รู้สึกว่า เมื่อก่อนเขาได้ทำเรื่องที่สารเลวไว้ไม่น้อยเลยเซียงซั่นต้อนรับให้บริการฉินหรูเหลียงเหมือนกับลูกค้าคนหนึ่ง ทั้งสองนั่งลงแล้วพูดคุยกันเมื่อฉินหรูเหลียงพูดถึงเรื่องไถ่ตัวของเธอ เธอเพียงได้แต่ยิ้ม แล้วพูดปฏิเสธว่า “ในเวลาที่ข้าต้องการคนให้ช่วยมากที่สุด ข้าก็ได้ผ่านความทนทุกข์ทรมาณมาด้วยตัวเอง ตอนนี้ข้าสบายดี ไม่ทำให้ท่านแม่ทัพต้องเป็นทุกข์ ถ้าต้องการไถ่ตัวข้าก็รอเวลาที่เก็บตั๋วเงินให้มากพอ ที่จะไ
