ถ่ตัวเองออกไปได้ ”อยู่ที่นี่เธอเข้าใจแล้วการฝืนตัวตัวเพื่อไปเอาใจผู้อื่น ยั่วยวนผู้อื่นด้วยความสวยของตัวเอง มีเพียงอย่างนี้ก็สามารถคลายความทุกข์ได้บ้าง ผู้หญิงสาวบริสุทธ์ที่ถูกส่งมาที่นี้ สุดท้ายแล้วก็กลายเป็นหญิงที่พเนจรอย่างยากลำบากช่วงเวลาที่ฉินหรูเหลียงไม่อยู่ เซียงหลิงไม่ได้อยู่ดูแลหลิ่วเหมยอู่ให้ดี ทำให้นางวิ่งออกจากสวนพุดตาน ในมือถือกรรไกรมาหนึ่งเล่ม ตั้งใจวิ่งมาที่สวนสระวสันตฤดูเวลานั้นแม่นมซุยที่อยู่หน้าจวน กั้นหลิ่วเหมยอู่ไว้เพื่อไม่ให้เข้ามาทำร้ายเฉินเสียนได้เพียงแต่อวี้เยี่ยนมองเห็นความแหลมคมของกรรไกรที่อยู่ในมือของหลิ่วเหมยอู่ เกรงว่าจะไปโดยผู้อื่นได้อย่างไม่ได้ตั้งใจ หรือว่าแสดงละครเศร้าทำให้ท่านแม่ทัพเข้าใจผิด จึงพูดขึ้นว่า “แม่นางหลิ่วท่านจะทำอะไร ！ท่านวางกรรไกรในมือของท่านลงก่อน！”1061
