ยและใจ อยู่ในสภาพที่ดีเยี่ยม… อาเสียน แค่ท่านยอมใกล้ชิดข้าด้วยความสมัครใจ ข้าก็พอใจมากแล้ว”หัวใจของเฉินเสียนค่อยๆ เต็มไปด้วยความหวิวไหวอย่างที่จะเกิดขึ้นได้เมื่ออยู่ต่อหน้าซูเจ๋อเท่านั้นตอนนี้สายแล้ว ทั้งสองคนรู้สึกอุ่นมากและลุกขึ้นมาจัดการความเรียบร้อย958
เฉินเสียนขัดขึ้นขณะที่ซูเจ๋อกำลังจะลุกขึ้นบ้าง “หลับตา อย่ามองนะ”ซูเจ๋อยิ้มนิดหนึ่งและหลับตาลงจริงๆ เฉินเสียนหันหลังให้และสวมชุดกระโปรงที่หลุดลุ่ยทีละชิ้นเมื่อก้มลงมองและเห็นรอยจํ้าซึ่งเป็นหลักฐานที่ซูเจ๋อทิ้งเอาไว้ทุกหนทุกแห่งบนผิวกายของเธอ เฉินเสียนก็หูแดงขึ้นมา เธอรีบร้อนสวมชุดอย่างคนมือไม้อ่อนเพียงแต่เธอติดกระดุมส่วนบนและผูกสายคาดเอวด้วยมือเพียงข้างเดียวไม่ได้ขณะที่กำลังทำทุกอย่างด้วยตนเอง แสงตรงหน้าก็มืดลง เมื่อเงยหน้ามองจึงเห็นว่าซูเจ๋อสวมชุดเรียบร้อยแล้วและยืนอยู่ตรงหน้าเธอ“ข้าช่วย” ซูเจ๋อจับบริเวณปกเสื้อและใช้นิ้วกลัดกระดุมที่คอเสื้อของเธออย่างคล่องแคล่วเป็นระเบียบสวยงาม จากนั้นจึงเคลื่อนไปผูกสายคาดเอวให้อย่างไม่เร่งร้อนซูเจ๋อมองเธออย่างพินิจตั้งแต่หัวจรดเท้า แววตาของเขาเต็มไปด้วยความอบอุ่น “เท่านี้ก็มองไม่เห็นแล้ว”ภายใต้ร่มผ้าของเธอล้วนมีรอยจูบที่ซูเจ๋อฝากเอาไว้เฉินเสียนยังไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรกับมือข้างที่เหนียวเหนอะ ดังนั้นเธอจึงจะตั้งใจจะออกไปจากถํ้าและกอบหิมะให้ละลายเป็นนํ้าเพื่อทำความสะอาดซูเจ๋อสาวเท้าตามมา เมื่อเห็น