ขาใช้เจตจำนงอะไรในการกลั้นใจรอดพ้นจากความตายนั้นมาได้ตอนนั้นอาณาจักรต้าฉู่โกลาหลวุ่นวาย เขาหลบหนีในขณะที่บ้านเมืองโกลาหลวุ่นวายที่สุด เขาที่โดดเดี่ยวเดียวดายและไร้ที่พึ่งพิง เฉินเสียนไม่กล้าที่จะนึกเลยจู่ๆ ก็รู้สึกเจ็บแปล๊บขึ้นมาเมื่อเฉินเสียนได้สติ ก็รีบดึงมือกลับอย่างไม่รู้ตัว แต่ซูเจ๋อกลับเร็วกว่าเธอหนึ่งเก้า เขารีบดึงมือของเธอให้ออกห่างจากกองไฟอย่างรวดเร็ว เขาจับมือของเธอแน่นซูเจ๋อลูบคลึงนิ้วมือของเธอพร้อมกับพูดขึ้นว่า : “ลวกโดนหรือเปล่า”เฉินเสียนรีบส่ายหน้าทันควัน“ตอนผิงไฟไม่ควรเหม่อลอยสติไม่อยู่กับเนื้อกับตัวแบบนี้” ซูเจ๋อเตือนเธอด้วยความอ่อนโยนที่แท้แล้วเฉินเสียนที่เหม่อลอยสติไม่อยู่กับเนื้อกับตัว นิ้วมือจึงโดนเปลวไฟเข้าในตอนนั้นฉินหรูเหลียงเองก็ได้ยื่นมือออกไปดึงมือของเฉินเสียนด้วยเหมือนกัน เพียงแต่ว่าเขาที่นั่งอยู่อีกข้างของเฉินเสียน ไม่ได้โชคดีเหมือนซูเจ๋อเพราะเขาเองช้าไปหนึ่งเก้าฉินหรูเหลียงก้มมองดูฝ่ามือที่ว่างเปล่าของตัวเอง จากนั้นก็เก็บมือกลับอย่างเงียบงัน916
สายตาของเฮ่อโยวและฉินหรูเหลียงพากันจ้องมองซูเจ๋อที่กำลังจับมือของเฉินเสียนอยู่เฉินเสียนจึงดึงมือกลับ พร้อมกับพูดขึ้นว่า : “ข้าไม่เป็นไร”“ไม่เป็นไรก็ดีแล้ว” ซูเจ๋อจึงปล่อยมือของเฉินเสียนด้วยสีหน้าที่เรียบเฉยฉินหรูเหลียงกลั้นลมหายใจไว้ในอกเมื่อความจริงในอดีตถูกเปิดเผยออกมา เขาและซูเจ๋อต้องเผชิญหน้ากันย้อนกลับไปยังเ
