รื่องราวในอดีตที่เคยเกิดขึ้นและบุคคลที่จากโลกนี้ไปในราชวงศ์ก่อนหน้าอย่างละเอียดเฮ่อโยวที่ฟังด้วยความตะลึงงุนงง แม้ว่าตอนนี้เขาจะรู้แล้วว่าซูเจ๋อเป็นคนแบบไหน แต่ก็จินตนาการภาพไม่ออก ว่าท่านบัณฑิตที่สูงส่งไร้ซึ่งความขัดแย้งใดๆ กับผู้คนนี้ จะสามารถทำเรื่องพวกนี้ออกมาได้เฉินเสียนกอดเข่าแน่น และฟังอย่างตั้งใจผมที่กระจัดกระจายประบ่านั่น บดบังใบหน้าและสีหน้าของเธอจนหมดไม่รู้ว่าเป็นเพราะต้องการให้เธอได้เห็นเขาอย่างทะลุปรุโปร่งและชัดเจนมากขึ้นกว่าเดิมหรือเปล่า ฉินหรูเหลียงจึงถามคำถามซูเจ๋ออย่างตรงไปตรงมาแบบนี้หากว่าเขายอมรับในสิ่งที่เคยได้ทำในอดีตอย่างสนิทใจ โดยที่ไม่มีการโต้แย้งและความซับซ้อนซ่อนเงื่อนใดๆเขาได้เปิดเผยตัวตนที่ร้ายกาจที่สุดของตัวเองออกมาฉินหรูเหลียงที่โกรธจนตัวสั่น ความโกรธที่เผยให้เห็นร่องรอยแผลเป็นของความไม่สบายใจ เขาพูดขึ้นกับเฉินเสียนว่า : “ท่านรู้ทั้งหมดแล้วหรือ ใบหน้าที่แท้จริงของเขา”917
ผ่านไปเนิ่นนาน เฉินเสียนจึงพึ่งตอบกลับไปว่า : “หา แล้วยังไงหรือ?”ฉินหรูเหลียงสำลักเล็กน้อย จู่ๆ ก็นึกคำพูดไม่ออกว่าจะตอบยังไงรู้แล้วยังไงล่ะ ยังไงเสียเธอก็คงจะดื้อดึงไม่ยอมรับฟังอยู่ดีไม่ว่าซูเจ๋อจะทำอะไร เธอก็ไม่อาจจะควบคุมได้ เธอยังคงยอมรับเขาในทุกๆวันอย่างเช่นเคย ยอมรับในสิ่งดีๆ ของเขา และยอมรับในสิ่งที่ไม่ดีของเขาและในวันหนึ่ง ถึงแม้เขาจะทำเรื่องเลวร้ายสักเพียงใด เธอก็ยังคงรักเขาอย
