่างไม่อาจถอนตัวได้อีกเลยดึกมากแล้ว หลังจากนั้น ทุกคนก็ต่างพากันเข้านอนในบ้านไม้หลังนั้นซูเจ๋อเลือกมุมที่บริเวณพื้นค่อนข้างสะอาด แล้วจึงใช้เสื้อคลุมปูลงไปให้เฉินเสียนนอนส่วนพวกเขาผู้ชายทั้งสามคน ก็แค่นั่งอิงหลังกับผนังห้องนอนกันง่ายๆเฉินเสียนนอนตะแคงหันข้าง วันนี้ขี่ม้ามาทั้งวัน จึงรู้สึกเหนื่อยมาก ปิดตาลงเพียงครู่เดียวเธอก็หลับไปเลยแสงเปลวไฟส่องกระทบลงบนใบหน้าของเธอเป็นสีทองเปล่งประกาย ราวกับหยกเนื้อดีที่อ่อนโยนและละเอียดอ่อนเธอเหมือนจะได้ยินเสียงเกล็ดหิมะร่วงหล่นลงบนหลังคาบ้านที่ผุพังนอกจากนี้แล้ว ด้านนอกนั่นก็เงียบสงัดจับใจจากนั้นก็เหมือนว่าเธอกำลังฝันในฝันนั้น มีประตูวังที่ตั้งสูงตระหง่าน ไม่ว่าจะปิดลงหรือเปิดออก ก็เกิดเสียงที่น่าหดหู่อยู่เสมอ918
ชายหนุ่มในชุดสีดำสนิทภายใต้แสงแดดที่เจิดจ้า คิ้วและดวงตางดงามดุจภาพวาด นัยน์ตาที่มีเสน่ห์ราวกับนํ้าหมึกที่ไม่สามารถลบออกได้เวลาที่เขายิ้มมันช่างอบอุ่นเสียเหลือเกินจิตใต้สำนึกของเฉินเสียนจำเขาได้ในทันที เขาคือซูเจ๋อในวัยเด็กหนุ่ม อายุคงจะประมาณสิบเจ็ดสิบแปดปีได้เขาในเวลานั้น ทั้งฉลาดลํ้าและรูปงามยิ่งนัก ดวงอาทิตย์ยามแรกแย้มของวันได้ย้อมสีคิ้วของเขาจนดูเหมือนแสงรุ่งอรุณ ยืนอยู่ต่อหน้าเฉินเสียน ไร้ซึ่งความลุ่มลึกและความคิดที่ซับซ้อนใดๆเฉินเสียนในวัยเด็กสาว ที่ไม่สังเกตเห็นว่าเขากลับมาด้วยสีหน้าที่ขาวซีดดวงตาของนางเห็นเพียงรอยยิ้มที่ริมฝีปา
