มือออกมารับผู้พิทักษ์เมืองเห็นว่ามือขาวเนียนของเธอ จึงไม่อยากที่จะปล่อยมือนี้เล็กน้อยด้วยเหตุนี้จึงออกกลอุบาย เมื่อวางพระราชกฤษฎีกาไว้บนมือของเฉินเสียน มืออ้วนก็ถือโอกาสสัมผัสมือเฉินเสียนหลังจากได้รับพระราชโองการ เฉินเสียนหมุนข้อมือได้อย่างชำนาญ และปัดป้องมือผู้พิทักษ์เมืองด้วยพระราชกฤษฎีกาผู้พิทักษ์เมืองไม่ทันมองได้ชัด ก็รู้สึกว่ามือของเขาว่างเปล่า ไม่เพียงแต่จะไม่ได้สัมผัสมือของสาวงาม แต่พระราชโองการของจักรพรรดิก็ถูกเธอเอาไปแล้วด้วยทันใดนั้นผู้พิทักษ์เมืองก็รู้สึกเหมือนมีไฟก่อในใจแม้ว่าจะเป็นองค์หญิงแล้วเยี่ยงไร ในเจียงหนาน ยังไม่มีใครกล้าปฏิเสธเขาแบบนี้ นอกจากนี้เธอยังคงเป็นองค์หญิงเจ้าปัญหาผู้พิทักษ์เมืองยิ้มข้างนอกแต่ข้างในไม่ได้ยิ้มด้วย กล่าวว่า “องค์หญิงฝีมือดีจริงๆ ทำให้ข้าตาพร่าเลยพ่ะย่ะค่ะ”เฉินเสียนยืนขึ้นอย่างเฉยเมยและกล่าวว่า “ท่านใต้เท้าตาพร่ามัวอยู่แล้วเถิด”857
สีหน้าผู้พิทักษ์เมืองไม่ดีนัก กล่าวว่า “พอองค์หญิงจิ้งเสียนมา ก็ไม่สนใจแม่ทัพฉินและรองท่านทูตนอกเมืองหรือพ่ะย่ะค่ะ”เฉินเสียนเลิกคิ้วขึ้นและกล่าวว่า “แน่นอนว่าต้องสนใจ ข้ายังคงรอให้ใต้เท้าเปิดประตูเมืองและพาพวกเขาเข้ามาในเมืองน่ะ”“ในเมื่อองค์หญิงรู้ชัด” ผู้พิทักษ์เมืองกล่าว “ควรระวังสถานการณ์ปัจจุบันมิฉะนั้นข้าจะปิดพวกเขาไว้นอกเมือง ดูแลกันเองกับพวกผู้ลี้ภัยพวกนั้น”เฉินเสียนหรี่ตาและมองไปที่ผู้พิทักษ์เมืองและกล่
