ให้ความเคารพดูเหมือนว่าพวกเขาจะรอให้เฉินเสียนคุกเข่าลงต่อผู้พิทักษ์เมืองเพื่อรับคำสั่งเฉินเสียนลุกขึ้นจากเก้าอี้อย่างไม่รีบร้อนและเดินไปรอบๆ โต๊ะต่อหน้าเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของเมือง เธอเหลือบมองเขาอย่างสงบ สีหน้าสุขุมและไม่มีความลำบากใจใด ๆ จากนั้นเธอก็ดึงกระโปรงของเธอและคุกเข่าลงช้าๆแล้วพูดว่า “จิ้งเสียนรับพระราชโองการ”ผู้พิทักษ์เมืองคิดว่ามันค่อนข้างน่าอายที่จะปล่อยให้เฉินเสียนคุกเข่าลงที่ที่ของเขา แต่เธอไม่ได้คาดหวังว่าเธอจะไม่อับอาย แต่คุกเข่าอย่างเฉยเมย ทำให้พระราชโองการในมือของผู้พิทักษ์เมืองดูยิ่งใหญ่เฉินเสียนไม่ได้คุกเข่าให้เขา แต่เป็นพระราชโองการในมือของเขาผู้พิทักษ์เมืองไม่รู้สึกอะไรไปชั่วขณะ และเหลือบมองที่ศีรษะที่ก้มอยู่เล็กน้อยของเฉินเสียน เผยให้เห็นคอเรียวยาวขาวแม้ว่าเธอจะก้มศีรษะและคุกเข่า แต่เธอก็ไม่ได้งอหลังเลยผู้พิทักษ์เมืองเปิดพระราชโองการและเริ่มท่องหัวข้อของพระราชโองการนั้นกราชับและชัดเจนมาก ทำให้เฉินเสียนกลับเมืองหลวงโดยเร็ว856
ผู้พิทักษ์เมืองท่องพระราชกฤษฎีกาเสร็จ กล่าวว่า “องค์หญิงจิ้งเสียนควรจะฟังเนื้อหาข้างต้นได้ชัดเจนแล้ว จักรพรรดิมีพระประสงค์ให้องค์หญิงจิ้งเสียนกลับเมืองหลวงทันที อย่ารีรอ ส่วนผู้ประสบภัยระหว่างการเดินทางครั้งนี้ จะไม่รบกวนองค์หญิงพ่ะย่ะค่ะ”เขามอบพระราชโองการแก่เฉินเสียนและกล่าวว่า “องค์หญิงรับพระราชโองการเถิดพ่ะย่ะค่ะ”เฉินเสียนยื่น
