องคนนี้ไม่ใช่ว่าทนมองดูซูเจ๋อไม่ได้หรือไม่รอเฉินเสียนตอบตกลงหรือปฏิเสธ ฉินหรูเหลียงกับเฮ่อโยวก็บีบบังคับอยู่ที่นี่ ซูเจ๋อถูกผลักบีบบังคับไปอยู่ข้างกายเฉินเสียนฉินหรูเหลียงยังกล่าวด้วยนํ้าเสียงเย็นชาว่า“หากท่านไม่ปกป้องนางให้ดี ท่านก็รอยอมรับผิดและขอโทษเถิดนะ”“อย่างนี้ก็ดี”ซูเจ๋อโฉมหน้าเรียบเฉย กล่าวขึ้นว่า“อาเสียน หากท่านถือสา…..”เฉินเสียนจับหน้ากล่าวอย่างจริงจังว่า“ข้ารู้ ข้ายังสามารถอดกลั้นอย่างเหมาะสมได้ ภารกิจที่ต้องทำในเวลานี้ ข้าไม่ถึงกับว่าแยกแยะไม่ได้ ไม่มีแบบแผนหรอก！”ซูเจ๋อทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นกระตุกริมฝีปากขึ้น “ข้าก็หมายความว่าเช่นนี้แหละ”836
หลังจากรอประกาศผลัดกะกันของทหารคุ้มกันเมืองบนศาลาบนประตูเมืองแล้ว หน่วยคุ้มกันเมืองและทางนํ้าขึ้นมาศาลาบนประตูเมืองด้วยตัวเอง หัวเราะแล้วกล่าวกับเฉินเสียนขึ้นว่า“องค์หญิงจิ้งเสียน เป็นไปตามที่คิดไว้ว่าคิดได้แล้วอย่างนี้ก็ถูกแล้วไหมล่ะพ่ะย่ะค่ะ”หน่วยคุ้มกันเมืองและทางนํ้าไม่สนใจว่าเฉินเสียนจะให้ผู้ใดอยู่นอกเมืองเพียงแค่เธอเข้ามาก็เพียงพอแล้วถึงอย่างไรราชโองการนั้นก็มีเพียงเร่งรีบให้องค์หญิงจิ้งเสียนกลับเมืองหลวงเฉินเสียนกับซูเจ๋อกล่าวลาผู้ลี้ภัยที่อยู่ด้านนอก ทหารใหม่เหลือไว้ให้ฉินหรูเหลียงควบคุม เธอกับซูเจ๋อก็บุกเดี่ยวเข้าเมืองตอนนี้มีท่านแม่ทัพใหญ่กับรองท่านทูตและผู้ลี้ภัยอยู่ด้านนอกเมืองด้วยกันเหล่าผู้ลี้ภัยเชื่อใจองค์หญิงจิ้ง
