เสียนว่าต้องกลับมาอย่างแน่นอนหน่วยคุ้มกันเมืองและทางนํ้าป้องกันเหตุการณ์ที่ไม่แน่นอน อยู่ที่ศาลาบนประตูเมืองมือธนูจี้ไปที่ตัวเรียบร้อยแล้ว เพียงแค่ครั้งนี้ผู้ลี้ภัยไม่ได้วู่วามเหมือนครั้งก่อนแล้วจุดมุ่งหมายของพวกเขาคือส่งเฉินเสียนกับซูเจ๋อเข้าเมือง ทันทีหลังจากนั้นประตูเมืองได้ปิดลงอย่างช้าๆภายในเมืองบ้านเรือนขนาดไม่ต่างกันมาก ถนนหนทางกว้างขวางมีระเบียบตอนนี้ถึงแม้ว่าจะเงียบเหงาวังเวง แต่ก็ปกคลุมความจริงที่เคยเจริญรุ่งเรืองไม่ได้ไม่มีพ่อค้าที่เดินทางไปค้าขายต่างถิ่นในเมือง เมืองที่ว่างเปล่า เหตุใดถึงไม่สามารถบรรจุให้ผู้ลี้ภัยเข้ามาพักชั่วคราวได้?837
หน่วยคุ้มกันเมืองและทางนํ้าลงมาจากศาลาบนประตูเมือง ลูบที่เสื้อคลุมยาวแล้วเดินมาด้านหน้าท้องโตพุงพลุ้ยนั่น ทั้งหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม ทำให้คนรู้สึกสบายได้ได้เลยเสียจริงหน่วยคุ้มกันเมืองและทางนํ้ายิ้มตาหยี ทำราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นแล้วพินิจพิเคราะห์เฉินเสียนอย่างละเอียด“นี่ก็เป็นองค์หญิงจิ้งเสียนแล้วล่ะ เดินทางมาอย่างยากลำบาก ตอนนี้นับว่าได้เข้าเมืองแล้ว กระหม่อมคำนับทักทายองค์หญิงพ่ะย่ะค่ะ”เฉินเสียนแสยะริมฝีปาก แล้วกล่าวขึ้นว่า“ข้ามาถึงด้านนอกประตูเมืองนานแล้ว ใต้เท้าไม่ใช่ว่าไม่รู้ เวลานี้เหตุใดต้องพูดคำแสดงความที่เกรงใจเช่นนี้”
838
