็เอาสิ่งนั้นมาให้ซูเจ๋ออยู่เดินอย่างลังเลอยู่ตรงกลางห้องสองก้าว แล้วพูดว่า “ให้ข้าช่วยทาหรือไม่？”เฉินเสียนพูดปฏิเสธว่า “ไม่ต้องหรอก เดี๋ยวข้าส่องกระจกแล้วทาเองได้”“ก็ดี” เขากำลังจะก้าวเท้าออก แต่เมื่อถึงหน้าประตูจึงหยุดเดิน แล้วถามเธอว่า“ท่านรู้ไหมว่าควรใช้การขยับนิ้วไหนทา ถึงจะทำให้สรรพคุณยานั้นซึมเข้าไปได้ดี？”789
เฉินเสียนมองไปที่เขา เม้มปากไม่พูดอะไรซูเจ๋อพูด “ถ้าใช้การขยับนิ้วปกติ ผลมันจะดีขึ้นช้า ต้องใช้เวลาถึงสามวัน เมื่อครู่ข้าพูดว่าวันเดียวรอยก็จะหายแล้ว มันต้องใช้การขยับนิ้วที่พิเศษ เพื่อให้ผิวหนังของท่านใช้เวลาไม่นานที่จะดูดซึมเอาสรรพคุณยาไปได้ทั้งหมด ”เห็นได้ชัดว่าเฉินเสียนไม่รู้จักการขยับนิ้วไร้สาระอะไรนั้นเธอจึงเงยหน้ามองไปที่เขา ยิ้มเย็นแล้วพูดว่า “ซูเจ๋อ แบบนี้เจ้าต้องการเห็นข้าเป็นของเล่นหรอ เห็นข้ารู้สึกอับอาย เห็นข้าตะขิดตะขวงใจ ท่านดีใจมากใช่หรือไม่？”ซูเจ๋อพูด “ถ้าข้าชอบเห็นท่านเป็นตัวตลก ก็ไม่จำเป็นที่ต้องเอายามาให้ท่าน”สายตาของเขาที่ซ่อนอยู่นั้นราวกับอยากจะดึงดูดเธอเข้าไป “รอยจูบบนต้นคอของท่านนั้น มันเป็นรอยเลือดคั่ง ตอนทายาต้องใช้พลังลมปราณที่แท้จริง ใช้แรงเพียงครึ่งเดียวแต่ผลลัพธ์นั้นได้มากกว่าถึงสองเท่า”เฉินเสียนตาเป็นประกาย เบี่ยงเบนสายตาออกไปซูเจ๋อก็เดินกลับมาแล้วพูดว่า “หรือว่าให้ข้าทาแทนท่านไหม ท่านนั่งลง เพียงแค่ครู่เดียวก็ทาเสร็จแล้ว”หลังจากนั้นเฉินเสี
