เธอมั่นใจว่าตัวเองคอแข็งพอ คงไม่ดื่มเมาจนบ้ากามหรอกเพียงแต่ไม่เคยดื่มหนักเท่าเมื่อคืนมาก่อน เฉินเสียนยิ่งคิดก็ยิ่งไม่แน่ใจสักแล้วสิซูเจ๋อกล่าว “นึกไม่ออกก็ช่างเถอะ”เฉินเสียนปากแข็ง “ข้าไม่ได้คิดสักหน่อย”ซูเจ๋อเอียงหน้ามองเธอ จากนั้นก็ลดสายตาไปอยู่ที่ลำคอเฉินเสียนด้วยแววตาล่◌ุมลึก เอ่ยว่า “ส่วนตัวข้าคิดว่า ท่านควรปิดคอของตัวเองจะดีกว่านะ”เฉินเสียนมองเขาอย่างประหลาดใจ จากนั้นก็ลุกไปส่องที่ถังนํ้าผลก็คือเห็นคอของเธอมีร่องรอยอย่างเลือนรางหัวใจเฉินเสียนหล่นวูบ รีบกลับห้องที่นอนพักเมื่อคืน ในห้องมีคันฉ่องทองแดงตั้งตระหง่านไว้เธอนั่งลงด้านหน้าคันฉ่องทองแดง แล้วปัดเส้นผมกับอาภรณ์ออก เมื่อมองอย่างละเอียดก็พบว่าคอของตัวเองมีรอยแดงจริงๆคล้ายกับเป็นรอยจูบเฉินเสียนระสํ่าระสายจนนั่งอยู่หน้าคันฉ่องอย่างเฉื่อยชาตั้งนานถึงแม้เธอจะรู้สึกว่าไม่ได้ ไม่สมควร ทว่าหัวใจที่สมควรตายของเธอกลับหวั่นไหวอย่างควบคุมไม่ได้778
ความหวั่นไหวนี้แผ่ซ่านไปทุกสัดส่วนของร่างกาย จากนั้นก็กระจายออกมาตามรูขุมขนอย่างอ่อนน่◌ุมจากนั้นเฉินเสียนก็ตรวจสอบร่างกายตัวเองหนึ่งรอบ นอกจากรอยจูบบริเวณคอแล้ว ส่วนอื่นของร่างกายก็ไม่พบสิ่งผิดปกติ คงยังไม่ได้รุกลํ้าเข้าเขตหวงห้ามเธอนั่งใจลอยอยู่เงียบๆ ส้◌ุมเสียงของซูเจ๋อก็ดังขึ้นในสมองของเธออย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย“ในไม่ช้า เกียรติศักดิ์ของท่านจะส่งแสงขจรขจายไปทั่วสารทิศ ส่วนข้าก็ได้แต่เดิน
