ฉินหรูเหลียงกล่าวว่า “เขาพูดถูก ทุกคนรู้ว่าเฉินเสียนเป็นภรรยาของข้า ข้าเชื่อว่าท่านก็รู้เช่นกัน ทำไมข้าถึงรบกวนนางไม่ได้”ซูเจ๋อเย็นชาไปทั้งตัว ไม่เหมือนปกติที่อ่อนโยนและเป็นมิตร แต่เต็มไปด้วยลมบรรยากาศที่ไม่เป็นมิตรเฮ่อโยวเอนตัวอยู่ที่มุม เปลี่ยนข้างทันทีทันใด และกล่าวกับฉินหรูเหลียง“แค่คืนเดียว และเราสามคนเบียดกันนิดหน่อยก็ไม่ใช่จะนอนไม่หลับ ข้าว่าท่านแม่ทัพฉินจะไม่ต้องไปหาเฉินเสียนแล้วล่ะ”เขาไม่อยากที่จะถูกจับได้ แต่เขาก็มีความสุขจริงๆ แต่ถ้าฉินหรูเหลียงไปหาเฉินเสียนแล้วซูเจ๋อหาเรื่องเขา ก็ไม่ควรจะเป็นเช่นนั้น ดังนั้นเฮ่อโยวจึงต้องแกล้งทำเป็นพูดอะไรบางอย่างเพื่อช่วยซูเจ๋อฉินหรูเหลียงกลับรู้สึกมีความสุข ยิ่งซูเจ๋อไม่อยากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งอยากทำมากขึ้นเท่านั้นฉินหรูเหลียงกล่าวว่า “ซูเจ๋อ ข้าจะไปหาเฉินเสียนคืนนี้ ถ้ามีปัญหาอะไรก็ไปหานาง แต่เสียดายที่ท่านไม่สามารถ”ฉินหรูเหลียงมั่นใจว่าซูเจ๋อจะไม่ทำอะไรกับเขาที่นี่ หากเขาทำ เรื่องราวก็จะเปิดเผยอย่างสมบูรณ์ แม้ว่าจะเป็นการป้องกันไม่ให้ฉินหรูเหลียงเข้าไปในรถม้าของเฉินเสียนแต่ซูเจ๋อก็ไม่สนใจดังนั้นฉินหรูเหลียงจึงไปและซูเจ๋อก็ไม่สามารถหยุดเขาได้เช่นกัน704
นอกจากนี้เขาไม่ได้กลัว แม้เขาจะถูกซูเจ๋อทำให้ตกใจกลัวมาก่อน แต่ตอนนี้แตกต่างออกไปจู่ๆ ฉินหรูเหลียงก็ไปโดยไม่คาดคิด และซูเจ๋อก็ไม่ลุกขึ้นหยุดเขาจริงๆซูเจ๋อพิงผนังตัวรถและกล่าวอย่างเงียบ ๆ
