งกินดูสิ”เฮ่อโยวเห็นสีหน้าเฉินเสียนไม่เปลี่ยนเลยแม้แต่นิดเดียว เขาจึงเชื่อเธอ แล้วจึงหยิบพริกเม็ดหนึ่งใส่เข้าไปในปากเคี้ยวเคี้ยวไปแค่สองที สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปทันที : “โอ้โห***!”เฉินเสียนคลายพริกออกมา แล้วรีบดื่มนํ้าทันที เธอใช้มือพัดลมเข้าปากพร้อมกับพูดขึ้นว่า : “บัดซบ เผ็ดมาก!”เฮ่อโยวที่เผ็ดจนนํ้าตาไหล เขากัดฟันแน่นพร้อมกับพูดขึ้นว่า : “เฉินเสียน!ท่านกล้าหลอกข้า!”เฮ่อโยวรีบวิ่งไปคายนํ้าลายทิ้ง เขาพยายามสูดลมหายใจซี้ดซ้าด กะว่าจะกลับไปคิดบัญชีแค้นกับเฉินเสียนแต่ยังไม่ทันที่เขาจะได้พูดอะไร เฉินเสียนก็รีบชี้ไปทางด้านหลังของเขาพร้อมกับพูดขึ้นว่า : “ดูโน่น ฉินหรูเหลียงมาแล้ว”เฮ่อโยวหันกลับไปมอง ฉินหรูเหลียงมาจริงๆ ด้วย688
เฮ่อโยวหันไปสบตากับเฉินเสียนอยู่ครู่หนึ่ง แล้วสีหน้าก็เปลี่ยนไปทันที เขาหย่อนตัวนั่งลงอย่างสงบและสง่างาม เพลิดเพลินกับวิธีกินพริกจิ้มซีอิ๊วกับเฉินเสียนรอจนฉินหรูเหลียงเข้ามาใกล้แล้ว เฮ่อโยวก็รีบโบกไม้โบกมือทักทายเขาด้วยสีหน้าเรียบเฉย : “ท่านแม่ทัพฉิน ท่านรีบมานั่งนี่เร็ว หลายวันมานี้ฟ้ามืดครึ้มฝนตกไม่ขาดสาย ดูแล้วทั้งตัวของท่านคงจะเต็มไปด้วยความชื้น”ฉินหรูเหลียงที่ในตอนแรกไม่อยากจะสนใจเฮ่อโยว แต่เห็นว่าเฉินเสียนเองก็นั่งอยู่ด้วย จึงตัดสินใจเดินเข้าไปฉินหรูเหลียงมองดูพริกและซีอิ๊วที่อยู่บนโต๊ะ เขาขมวดคิ้วพร้อมกับพูดขึ้นว่า :“พวกท่านกำลังทำอะไร?”เฮ่อโยวจึงพูดขึ้นว่า
