: “ก็กินพริกไง นี่เป็นวิธีที่เฉินเสียนคิดค้นออกมาเองสามารถขับความชื้นออกจากร่างกายได้ ท่านแม่ทัพฉิน ท่านจะลองเสียหน่อยไหม?”ฉินหรูเหลียงปฏิเสธตรงๆ ไปว่า : “ข้าไม่ลอง”แล้วหมุนตัวเดินออกไปทันที แต่จู่ๆ เฉินเสียนก็พูดขึ้นว่า : “ข้าดูแล้วความชื้นในร่างกายของท่านน่าจะเยอะเอาเรื่อง”ฉินหรูเหลียงหันกลับมา ถามเธอด้วยความสงสัยว่า : “แล้วยังไง?”เฮ่อโยวจึงพูดขึ้นว่า : “ฟ้ามืดครึ้มฝนตกมาหลายวัน นานวันเข้าความเย็นชื้นจะซึมซาบเข้าสู่ร่างกาย แล้วจะป่วยเอาได้ เฉินเสียนรู้วิชาการแพทย์ นางบอกว่าคนที่มีความชื้นในร่างกายสูง หากไม่ร้ายแรงมาก ก็จะแค่เมื่อยเอวเจ็บหลัง แขนขาหนาวเย็น”689
จากนั้นเขาก็พูดประโยคหลัง และเน้นยํ้าคำอย่างชัดเจนว่า : “แต่หากร้ายแรงแล้วละก็ จะไม่สามารถร่วมหลับนอนกับสาวเจ้าได้อีก เป็นเรื่องที่น่าเศร้ามาก”ฉินหรูเหลียงมองเขาอยู่ครู่หนึ่ง แล้วจึงพูดขึ้นว่า : “ต่อหน้าองค์หญิง พูดจาไม่รู้จักกาลเทศะ เกรงว่าจะไม่เหมาะควร”“เฉินเสียนเป็นคนบอกข้าเอง”“อืม ข้าเป็นคนบอกเขาเอง” เฉินเสียนพูดขึ้นเฮ่อโยวจึงพูดขึ้นต่อว่า : “ท่านแม่ทัพฉิน ท่านจะลองพริกนี่ดูหน่อยไหม ยาขนานดีสำหรับการขจัดความชื้นออกจากร่างกาย ไม่เผ็ดและอร่อยด้วย”ฉินหรูเหลียงมองเขาอย่างรังเกียจเฉินเสียนจึงพูดขึ้นว่า : “ไม่เผ็ดจริงๆ ท่านลองชิมดู”พูดจบเฉินเสียนและเฮ่อโยวก็พากันกัดพริกคนละคำจากนั้นเฉินเสียนก็หยิบพริกจิ้มซีอิ๊วแล้วยื่นให้ฉินห
