รูเหลียง พร้อมกับพูดขึ้นว่า : “มาสิ ลองชิมดู”เนื่องจากเฉินเสียนเป็นคนยื่นพริกให้ และเห็นเฮ่อโยวกับเฉินเสียนกินพริกเข้าไปโดยที่สีหน้าไม่เปลี่ยนเลย สุดท้ายฉินหรูเหลียงจึงเชื่อโดยปริยายอาจจะไม่เผ็ดมั้ง อีกอย่างเขาเองก็ไม่ได้เกลียดการกินเผ็ดเสียหน่อยฉินหรูเหลียงจึงหยิบพริกขึ้นมากัดไปหนึ่งคำ เคี้ยวไปสองสามที สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปในทันทีเฮ่อโยวหัวเราะโพรงออกมา เขาสนุกจนแทบอยากจะตั้งโต๊ะจัดฉลอง690
ในที่สุดก็ได้เข้าใจอารมณ์ความรู้สึกของเฉินเสียนตอนที่หลอกเขา และเพื่อจะได้หลอกฉินหรูเหลียง พริกเม็ดนั้นไม่ได้กินเสียเปล่า!เฉินเสียนหัวเราะพร้อมกับพูดขึ้นว่า : “ยาดีขมปากมีคุณในการรักษาโรคพริกที่ดีก็คือพริกที่มีรสเผ็ด”เฮ่อโยวจึงถามขึ้นว่า : “ท่านแม่ทัพฉิน อร่อยหรือเปล่า?”ฉินหรูเหลียงจึงพูดขึ้นด้วยนํ้าเสียงเย็นชา : “เชื่อหรือเปล่าว่าข้าจะยัดพริกเข้าไปในจมูกของเจ้า?”ซูเจ๋อเดินผ่านมาพอดีเฮ่อโยวจึงรีบพูดขึ้นว่า : “ท่านบัณฑิตมาแล้ว”ฉินหรูเหลียงสีหน้าเปลี่ยนไปทันที เขาหย่อนตัวนั่งลงข้างโต๊ะช้าๆเมื่อซูเจ๋อมาถึงแล้ว เขาก็มองพวกเขาทั้งสามคน พูดขึ้นด้วยนํ้าเสียงเรียบเฉยว่า : “อยู่กันครบเลยนี่”เฮ่อโยวจึงรีบทักทายว่า : “ท่านบัณฑิตรีบมานั่งเร็ว”ฉินหรูเหลียงพูดขึ้นด้วยนํ้าเสียงเข้มขรึมว่า : “ช่วงนี้ฝนตกตลอด ความชื้นค่อนข้างหนาแน่น ได้ยินมาว่าเฉินเสียนคิดค้นหาวิธีที่ดีเยี่ยมในการขจัดความชื้นออกจากร่างกายได้”
