่มแจ้ง”679
เฉินเสียนวางมือบนโต๊ะแล้วเท้าคาง เธอเอียงคอยิ้มให้กับซูเจ๋อ พร้อมกับพูดขึ้นว่า : “ท่านรู้หรือเปล่า ว่าฉินหรูเหลียงไม่ชอบที่ท่านมองทุกอย่างเป็นเรื่องง่ายไปหมด ทุกอย่างที่เป็นไปโดยธรรมชาติแบบนี้”“สิ่งที่ข้าพูดเป็นข้อเท็จจริง ดูเหมือนว่าจะไม่มีตรงไหนที่ไม่เหมาะสม” ซูเจ๋อเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย พูดขึ้นด้วยนํ้าเสียงหนักแน่น : “นอกจากลึกลับซับซ้อนและเห็นทุกอย่างเป็นเรื่องง่าย เขายังได้พูดอะไรกับท่านอีก?”“ทำไม ท่านกลัวว่าเขาจะยุให้รำตำให้รั่วหรือไงกัน?”“ข้าจะดูว่าเขาได้พูดจามั่วซั่วหรือเปล่า”เฉินเสียนทำเป็นครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เธอหรี่ตาลงพร้อมกับพูดขึ้นว่า : “เขาบอกว่าท่านเป็นคนลึกลับซ่อนเงื่อน แผนการเยอะ ทั้งเจ้าเล่ห์และตระหนี่ถี่เหนียวแล้วยังอยากจะมาควบคุมเขาด้วย เป็นคนที่น่ากลัวที่สุด เขาไม่อยากที่จะจำนนต่อความต้องการของท่าน แล้วบอกให้ข้าอย่าไปขอบค้าสมาคมกับท่าน”ซูเจ๋อยิ้มขึ้นบางๆ : “อันนี้เขาเป็นคนพูด หรือท่านเป็นคนพูดกันแน่?”เฉินเสียนเลิกคิ้วขึ้นสูง พร้อมกับพูดขึ้นว่า : “ยังไงเสียความหมายโดยรวมก็ประมาณนี้ ข้าก็แค่เพียงแต่แสดงออกให้เข้าใจได้ง่ายมากขึ้นก็เท่านั้น”“แล้วท่านได้หวั่นไหวกับคำพูดของเขาหรือเปล่า?”“มีอะไรให้น่าแปลกใจกันเชียว สิ่งที่เขาพูดมาทั้งหมด มีเรื่องไหนที่ข้าไม่รู้บ้าง” เฉินเสียนจ้องมองเขา พร้อมกับพูดขึ้นว่า : “แต่ข้ารักของข้า คนอื่นเข้ามายุ่งไม่ได้”“แล้วเขาไม่