ได้บอกว่าข้าเป็นคนจิตใจคับแคบหรือ? ท่านรักชอบข้าคนเดียวก็พอ เขาทำดีกับท่านได้ แต่หากท่านจะทำดีตอบก็ควรระวังตัวไว้ให้ดี”680
ใบหน้าเฉินเสียนเต็มไปด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ เธอพูดขึ้นว่า : “หากว่าข้าไม่ระวังตัว ท่านจะขวางกั้นประตูไม่ให้ข้าเข้าห้องหรือ?”ซูเจ๋อพูดขึ้นว่า : “ไม่ ครั้งหน้าข้าจะให้ท่านออกจากประตูห้องไม่ได้เลย”เฉินเสียน : “……”ทันใดนั้นไส้เทียนก็ส่งเสียงขึ้นเล็กน้อย แสงเทียนสั่นไหวริบหรี่แววตาของเฉินเสียนเต็มไปด้วยแสงประกาย ที่จู่ๆ ก็พูดอะไรไม่ออกช่วงนี้มัวยุ่งกับการระบายนํ้าขังและการบรรเทาภัยพิบัติ ด้านหน้าด้านหลังล้วนแต่มีดวงตาคอยจับจ้องมองอยู่ตลอด จึงไม่สามารถสนิทชิดใกล้เกินควรได้แต่ในใจของเธอชอบที่จะใกล้ชิดกับเขา ขอเพียงแค่ได้นั่งทานอาหารร่วมโต๊ะได้พูดคุยบ้าง ก็ถือว่าดีมากสำหรับเธอแล้วหลายวันมานี้ทั้งซูเจ๋อและแม่ทัพโฮ้วต่างก็ยุ่งอยู่กับงาน จะเอาเวลาที่ไหนมาพลอดรักกับเธอกันเมื่อหัวข้อพูดคุยถูกเบี่ยงเบนไปจากหัวข้อหลัก จึงเกิดความรู้สึกคลุมเครือเล็กน้อยที่พลอยทำให้หัวใจสั่นไหวเฉินเสียนลืมที่จะถอนสายตาออกจากซูเจ๋อ เขาดึงความสนใจทั้งหมดของเธอไปชั่วขณะแม้แต่ซูเจ๋อที่ยกนิ้วมือเรียวยาวขาวสะอาดของเขาคลายออกจากกันเล็กน้อยเธอก็ยังรู้สึกว่าท่วงท่าอิริยาบถของเขาช่างดูสง่างามและมีเสน่ห์เหลือเกินซูเจ๋อพูดขึ้นเสียงเบา : “อาเสียน ท่านมองข้าแบบนี้ ข้ารู้สึกค่อนข้างปากแห้งคอแห้งขึ้นมา”681
