งเป็นแบบนี้น่ะหรือ?”“ข้าเคยกินแต่ไก่ ไม่เคยเห็นไก่ถูกฆ่า”ฉินหรูเหลียงจึงเดินเข้ามาเอานกพิราบ พร้อมกับพูดขึ้นว่า : “เอามาให้ข้าทำเถอะ”จากนั้นเขาก็ต้มนํ้าหม้อหนึ่ง แล้วจึงวางนกพิราบลงไปในนํ้าร้อนจัดลวกหนึ่งรอบ เฮ่อโยวพูดขึ้นอย่างไม่เชื่อสายตา : “นึกไม่ถึงเลยว่าท่านแม่ทัพใหญ่จะทำเรื่องพวกนี้เป็นด้วย”“ไม่มีใครเป็นมาตั้งแต่เกิดหรอก สิ่งที่ไม่เป็นก็สามารถเรียนรู้และฝึกฝนได้”เมืองอวิ๋นเงื่อนไขค่อนข้างดีกว่าหน่อย ยังพอมีอาหารบ้าง ฉินหรูเหลียงที่ไม่สามารถช่วยเหลือด้านอื่นๆ และเขาเองเคยได้เห็นพ่อครัวทำอาหารอยู่บ้างถึงแม้ว่าแขนของเขาจะไม่สามารถใช้งานได้เต็มที่ แต่แค่การทำอาหารก็ไม่ได้เป็นปัญหาอะไรตกบ่าย เฉินเสียนก็ได้ดื่มซุปรสชาติดี666
ฉินหรูเหลียงเป็นคนมอบซุปให้กับเฮ่อโยวด้วยตัวเขาเอง ให้เฮ่อโยวยกมาให้เฉินเสียนดื่มเฮ่อโยวจึงพูดพึมพำว่า : “ท่านเหนื่อยมาครึ่งค่อนวัน จึงค่อยตุ๋นซุปออกมาได้ทำไมท่านไม่ไปส่งด้วยตัวเองล่ะ?”ฉินหรูเหลียงไม่ได้ตอบกลับ เขาเพียงแค่พูดว่า : “จะไปส่งหรือไม่ก็แล้วแต่เจ้า ข้ายังมีเรื่องอื่นที่ต้องทำ”พูดจบฉินหรูเหลียงก็เดินจากไปเฮ่อโยวรีบวิ่งตามหลังเขาไป พร้อมกับพูดขึ้นว่า : “ท่านยังมีเรื่องอะไรให้ต้องทำอีก บรรดาผู้คนทั้งหมด ท่านเป็นคนที่ว่างที่สุดแล้ว”ฉินหรูเหลียงหยุดชะงักไปทันที เฮ่อโยวจึงรู้สึกว่าตัวเองพูดสิ่งที่ไม่ควรพูดออกมา แต่ฉินหรูเหลียงก็ไม่ได้สนใจอะไรมาก เขาจึงสาวเ
