ล้วก็ไม่มีผู้อื่นอีกหัวหน้ากองเกียรติยศเห็นซูเจ๋อหันหน้ามองไปทางด้านหลังของเขา เขาเลยนึกว่าองค์หญิงจิ้งเสียนมาจริงๆ จึงรีบหันกลับไปดูแต่วินาทีนั้น เฮ่อโยวอกสั่นขวัญแขวนไปหมด เมื่อเห็นซูเจ๋อยื่นมือไปจับคอของหัวหน้าคนนั้นแล้วยกขึ้นมา ตามมาด้วยเสียงกระดูกเคลื่อนที่ดังขึ้นกรุบกรับจากนั้นหัวของหัวหน้าก็ทิ้งตัวเอียงลงบนมือของซูเจ๋อหัวหน้าไม่ทันได้ร้องอุทานออกมาด้วยซํ้า พอซูเจ๋อปล่อยมือ เขาก็ล้มตัวนอนลงบนพื้นทันทีนกพิราบสื่อสารที่ตกใจกำลังจะบินหนี ซูเจ๋อเอื้อมมือไปจับขาของมันไว้ มันพยายามดิ้นรนบินหนีสุดแรงเกิด แต่ไม่ว่ายังไงก็ไม่สามารถบินหลุดไปได้ซูเจ๋อดึงจดหมายออกจากมือของหัวหน้าคนนั้น แล้วคลี่ออกมาดูอยู่ครู่หนึ่งคนที่ดูเหมือนอ่อนโยนและไม่เป็นอันตรายตรงหน้านี้ แค่เพียงพริบตาเดียว ก็ได้จัดการปลิดชีวิตของคนคนหนึ่งไปอย่างง่ายดายต่อหน้าต่อตาเขาเฮ่อโยวรู้ดีว่าซูเจ๋อเป็นคนแบบไหน ก่อนหน้านี้ก็เคยเห็นเขาฆ่าคนโดยไม่กะพริบตามาแล้ว วันนี้พอได้เห็นกับตาอีกรอบ ก็ยังรู้สึกขนพองสยองเกล้าอยู่ดี661
เฮ่อโยวยืนอึ้งอยู่กับที่ ไม่ขยับอยู่พักใหญ่ซูเจ๋อกวาดตาอ่านจดหมายผ่านๆ พลางถามขึ้นด้วยนํ้าเสียงเรียบเฉยว่า : “ดึกขนาดนี้ เจ้าออกมาทำไม?”เฮ่อโยวรู้สึกเสียวต้นคอตัวเองขึ้นมาทันที กลัวว่าซูเจ๋อจะอารมณ์ไม่ดี แล้วจับเขาฆ่าปิดปากด้วยเฮ่อโยวจึงรีบตอบกลับไปว่า : “ข้าหิว เลยออกมาหาอะไรกิน เมื่อครู่นี้ข้าไม่ได้เห็นอะไรท
