าจะหยุดเฮ่อโยวเริ่มเชิญชวนผู้ประสบภัยทั้งหมดให้มาจัดหาที่พักภายในเมืองเพียงแต่เสบียงและเครื่องนุ่งห่มส่วนใหญ่ภายในเมืองถูกขนย้ายออกไปแล้วและนี่ก็ไม่ใช่สถานที่ที่จะพักอยู่ในระยะยาวภายในเมืองมีสิ่งของสำหรับปรุงยาไม่มากนัก ดังนั้นเฉินเสียนจึงคลุมเสื้อกันฝนซึ่งทำจากหญ้าหนวดมังกรและพาทหารออกไปที่ชานเมืองใกล้ๆ เพื่อขุดหาสมุนไพรมารักษาโรคไข้รากสาดน้อย นอกจากนี้ยังมีท้องทุ่งสำหรับฤดูเก็บเกี่ยวในสารทฤดู ทว่าผู้คนต่างวิ่งวุ่นอยู่ในภัยสงครามจนทำให้เก็บเกี่ยวธัญญาหารในทุ่งไม่ทันแต่ด้วยความที่ปีนี้ประสบภัยแล้งมานาน ผลการเก็บเกี่ยวจึงแย่มาก บางครั้งแค่เฉินเสียนกับทหารหาค้นพบแปลงมันเทศที่ยังไม่ได้ขุด พวกเขาก็ดีใจและค่อนข้างพอใจมากแล้วเธอพาทุกคนไปขุดมันเทศด้วยกันจนดินโคลนติดเต็มเสื้อกันฝนและกระโปรงทั้งชื้นทั้งหนักไม่ว่าจะเป็นการขุดหาสมุนไพรหรือขุดมันเทศ เฉินเสียนลงมือทำด้วยตัวเองทุกอย่าง ไม่แม้แต่จะวางมาดเป็นองค์หญิงหรือบ่นสักคำว่าเหนื่อย634
อาการบาดเจ็บของซูเจ๋อยังไม่หายดี เขาอยู่ในเมืองและดูแลทหารกับผู้อพยพที่ติดไข้รากสาดน้อยกับทหารเสนารักษ์อีกสองคนและอาการบาดเจ็บก่อนหน้านี้ของฉินหรูเหลียงกำเริบขึ้นอีกครั้งและฟื้นตัวช้ากว่าอาการของซูเจ๋อ แม้ว่าเขาจะอยากออกไปหายากับเฉินเสียน แต่สภาพร่างกายของเขาตอนนี้กลับทำได้เพียงอยู่ในเมืองเพื่อพักฟื้นเท่านั้น ห้ามออกแรงมาก ทั้งยังห้ามโดนลมโดนฝน จนเขารู้สึกว่าแ
