ภัยนํ้าท่วมเช่นนี้ไม่ได้หลังจากทุกคนหลับไปแล้ว เฉินเสียนก็นำนํ้าร้อนที่ต้มอยู่ในหม้อกลับไปที่ห้องเพื่อล้างหน้าล้างตาในที่สุดตอนนี้เฉินเสียนก็มีเวลาว่างมาล้างเนื้อล้างตัวของตัวเองตั้งแต่หัวจรดเท้าซูเจ๋อยืนอยู่ข้างนอกและเคาะประตูห้องของเธอเบาๆเฉินเสียนออกมาเปิดประตูหลังจากล้างเนื้อล้างตัวเรียบร้อย โดยที่ตามเนื้อตัวยังมีกลิ่นอายของความเปียกชื้น เมื่อเธอเห็นซูเจ๋อยืนอยู่ใต้แสงไฟสลัวบนทางเดินสีหน้าของเธอก็สงบลงและถามไปว่า “ดึกขนาดนี้แล้ว ทำไมท่านยังไม่นอนอีก”ซูเจ๋อกล่าวว่า “เห็นว่าเมื่อตอนกลางวันท่านยุ่งจนไม่ได้กินอะไร ก็เลยหาอะไรมาให้กิน”เฉินเสียนเห็นเขานำอาหารมาด้วย นอกจากมันเทศที่ทุกคนกินกันตอนกลางวันแล้ว ยังมีอาหารอีกสองสามอย่างเฉินเสียนถามว่า “ไปเอาอันนี้มาจากไหน ไม่ใช่ว่าในเมืองไม่มีอาหารหรอกหรือ”“นี่คือผักป่าที่เฮ่อโยวไปขุดมาวันนี้ มีไม่เยอะก็เลยแบ่งให้ทุกคนไม่ได้ ข้าเลยนำมาให้ท่านเป็นอาหารคํ่า”636
