ินหรูเหลียงเรื่องจะรักษามือเขาหรือยัง?”“พูดแล้ว แต่เขามีอคติกับข้า ยังกีดกันขับไล่อยู่เล็กน้อย”“กีดกันขับไล่อีก จะเอามือของตัวเองทำเป็นการเล่นแบบเด็กๆหรือ?”ซูเจ๋อจูบหน้าผากของเธอ กล่าวด้วยนํ้าเสียงแผ่วเบาว่า“อย่าคิดมาก นอนเถิดไม่ช้าก็เร็วเขาจะรู้ชัดเจนเอง”วันต่อมาตอนที่ซูเจ๋ออกมาจากห้องของเฉินเสียน บังเอิญกับที่เฮ่อโยวตื่นเช้ามาฝึกต่อยวิชาป้องกันตัวพบเจอเข้าเวลานี้เฮ่อโยวยืนอยู่บนระเบียงทางเดิน ดวงตาทั้งสองข้างเบิกโพรง ซูเจ๋อตัวเป็นๆเดินออกมาจากห้องเฉินเสียนอย่างสบายอกสบายใจ ดวงตาทั้งสองข้างจะถลนออกมาแล้ว ซูเจ๋อทำราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นยังรู้ใจหมุนตัวกลับไปปิดประตูห้องเบาๆด้วยเฮ่อโยวยืนยันอีกครั้ง เขาไม่ได้มองผิด！อืม！นี่เป็นห้องนอนของเฉินเสียน!621
ซูเจ๋อทำราวกับบริเวณใกล้ตัวไม่มีผู้คนกำลังจะเดินไปเฮ่อโยวพูดโพล่งออกมารั้งเขาไว้“ท่าน！”ซูเจ๋อชะงักงัน กล่าวอย่างเรียบเฉยว่า“ข้าทำไมหรือ”“เหตุใดท่านถึงได้ออกมาจากห้องนอนของเฉินเสียนเล่า!”เฮ่อโยวกล่าวสอบถาม“ใช่หรือไม่ว่าท่านฉวยโอกาสตอนที่เฉินเสียนเมาแล้วคิดไม่ดี?”ซูเจ๋อกล่าวราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น กระตุกคิ้ว“กระทบกีดขวางท่านหรือ?”เฮ่อโยวกล่าวอย่างมีสัจธรรมกับเขาว่า“ไม่ใช่ว่ากระทบกีดขวางข้าหรือไม่ แต่การกระทำอย่างนี้ของท่านไม่เหมาะสม！ตอนนี้ฉินหรูเหลียงได้กลับมาแล้ว ข้าว่าท่านควรที่จะรักษาระยะห่างกับเฉินเสียนไว้ด้วยนะ”ถึงแม้เขาจะไม่ได้ชอบพอฉิ
