?”“เขาเพียงพูดคุยกับเขาบ้างเล็กน้อย เพราะฉะนั้นเลยทำให้ล่าช้า”“พูดอะไรหรือ”เฉินเสียนมองซูเจ๋อก้มศีรษะลงมา ค่อยๆแนบเข้ามาใกล้เธอเธอกับเขาใกล้กันมาก นํ้าเสียงละมุนละไมกล่าวขึ้นว่า“เขาบอกว่าข้าเป็นอิสระแล้ว ไม่ต้องครองใช้สถานะคู่สามีภรรยากับเขาแล้ว ข้าสามารถทำสิ่งที่ตัวเองอยากทำได้แล้ว รักคนที่ข้าต้องการอยากจะรัก……….”พูดถึงตอนสุดท้าย นํ้าเสียงเธอได้แหบแห้งแล้วตอนที่ซูเจ๋อก้มลงจูบเธอ มือทั้งสองข้างผลักที่ไหล่ของเขา หอบเล็กน้อยแล้วกล่าวขึ้นว่า“ซูเจ๋อ บาดแผลของท่านยังไม่ดีเลยนะ”595
เธอพบว่า การใกล้ชิดกับเขาเป็นเรื่องที่ติดนิสัยไปแล้ว แต่คิดเรื่องสุขภาพของเขา เธอก็ควรที่จะควบคุมอารมณ์ไว้ซูเจ๋อตอบกลับเธอเสียงทุ้มตํ่า “ครั้งนี้ไม่มีทางทำให้รอยแผลแตกหรอก ”พูดจบปลายจมูกตัดกัน ซูเจ๋อกดจูบซุกไซร้ลงไป แตะสัมผัสที่ริมฝีปากของเธอเธอหายใจหอบกระเส่า สัมผัสได้ถึงความอุ่นร้อนบนริมฝีปากของเขา เธออ่อนปวกเปียกใจราวกับจะปะทุออกมาเปลือกตาเธอสั่นสะท้าน มองเห็นขนตาเลือนรางของซูเจ๋อผ่านหางตาเธอมือสองข้างที่ผลักซูเจ๋อเบาๆผ่อนคลายแล้วหลับตาลง หลังจากนั้นตอบรับซูเจ๋อยิ่งจูบยิ่งหนักขึ้น เฉินเสียนส่งเสียงกระเส่าและหายใจหอบเล็กน้อยเธอไร้เรี่ยวแรง ร่างกายที่พิงตรงบานประตูลื่นไหลลงมาช้าๆซูเจ๋อโอบเธอเข้าในอ้อมกอด ริมฝีปากแดงฉํ่านุ่มลื่นของเธอ หอบกระเส่าดึงดูดกินใจคนเป็นอย่างมากเธอพึมพำชื่อของเขา แววตาเปล่งประกาย“ซูเจ๋
